วงโดยเร็วที่สุดจากนั้นยังต้องเดินทางไปที่หอสมุดเดอไวล์เพื่อสืบข้อมูลชายปริศนาในภาพวาดผ่านไปครึ่งชั่วโมง ไคลน์จับจ่ายสินค้าด้วยราคาเทียบเท่าครึ่งหนึ่งของเงินออมมันยืนนับธนบัตร สาม ปอนด์ สิบเจ็ด ซูลที่เหลือด้วยฝั่ามือสั่นระริก สีหน้าเผยให้เห็นความโศกเศร้าเล็กๆอย่างไรก็ตาม ไคลน์ใช้มือสัมผัสขวดโลหะในช่องกระเปั๋าเสื้อลับอย่างอุ่นใจ“ตรงนี้คือสารสกัดอมานด้าที่มาดามดาลี่ย์เคยใช้ ตรงนี้คือผงที่ได้จากการบดเปลือกและใบของไม้มังกรเข้าด้วยกัน ตรง
นี้คือน้ำมันสกัดบุปผาหลับใหล กลีบดอกคาโมไมล์แห้ง ตรงนี้คือผงราตรีศักดิ์สิทธิ์ที่เราทำเอง”…ไคลน์ทวนซ้ำวัตถุดิบสำคัญที่ซ่อนในกระเปั๋าเล็กหลายจุดจนขึ้นใจ มันไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองหยิบผิดกล่องในวินาทีความเป็นความตายแน่นอนด้วยความพิเศษของสมองนักทำนาย มันสามารถจดจำข้อมูลเกี่ยวกับศาสตร์เร้นลับได้แม่นยำกว่าคนปรกติเมื่อความทรงจำของตำแหน่งขวดสมุนไพรเริ่มเข้าที่ ไคลน์รีบเดินไปยังบานประตูตลาดมืดโดยไม่รีรอทันใดนั้นมันบังเอิญเหลือบเห็นบุคคลที่คุ้นเคยด้วยหางตาเธอคือสาวสวยในเดรสเขียว ผมยาวสีดำขลับเงางามใบหน้ากลมกลึงกะทัดรัด ดวงตาเรียวคมโฉบเฉี่ยว มอบความรู้สึกอ่อนหวานแต่สง่างามแก่ผู้พบเห็นสตรีที่เคยนั่งตัวสั่นบนรถม้าเมื่อหลายวันก่อนหรือ? คิดไม่ถึงว่าเธอคนนั้นจะสนใจศาสตร์เร้นลับด้วย
ไคลน์ผ่อนฝีเท้าลงขณะพยายามนึกข้อมูลเกี่ยวกับสาวสวยให้ออกด้วยความสัตย์จริง หากไม่นับมิสจัส
