บ่ายสองโมงตรง ณ ชานเมืองเขตเหนือบ้านสองชั้นทรงพื้นฐาน ลักษณะคล้ายกับไม่เคยถูกซ่อมบำรุงนานหลายปีไคลน์มาในชุดว่าที่สารวัตร มันกวาดสายตามองสวนที่เต็มไปด้วยวัชพืชตรงหน้า รวมถึงรั้วที่เต็มไปด้วยเถาวัลย์เขียวเลื้อยไต่ก่อนจะหันกลับมาถาม“ครูฝึกของผมอาศัยที่นี่?”ไม่ใช่ว่าครูฝึกศิลปะการต่อสู้ที่เหยี่ยวราตรีเลือกสรร จะต้องเป็นบุคคลพิเศษหรอกหรือ?เลียวนาร์ด·มิเชลที่รับหน้าที่พาไคลน์มาส่ง มันโน้มตัวกระซิบข้างหู“อย่าดูแคลนมิสเตอร์กาเวนด้วยเหตุผลด้านที่อยู่อาศัยและสภาพแวดล้อมเด็ดขาด ถึงจะไม่ถูกติดยศขุนนางเป็นเรื่อง
เป็นราว แต่ในยุคทองของเขา มิสเตอร์กาเวนคืออัศวินหาญกล้าตัวจริงเสียงจริง”เมื่อพูดจบ สีหน้าของเหยี่ยวราตรีนักกวีผู้ไม่ชอบอยู่ในกฎระเบียบพลันหม่นหมอง“ในยุคสมัยอัศวินรุ่งเรือง เขาคือยอดนักรบที่ไม่หวาดกลัวความตาย ตะลุยทัพแนวหน้าสนามรบด้วยชุดเกราะหนัก ฝั่าดงศัตรูมากมายเข้าไปยึดครองปั้อมปราการ สร้างขวัญกำลังใจแก่ทัพโลเอ็น ไม่ว่าจะปืนยาว ปืนสั้น ปืนใหญ่ มิสเตอร์กาเวนไม่เคยแยแส แม้จะเป็นสงครามในยุคสมัยที่ดินปืนเริ่มพัฒนา แต่อัศวินถือดาบกลับสร้างชื่อระบือนามจนฝั่ายศัตรูเกรงกลัว…จนกระทั่งเทคโนโลยีปืนแรงดันไอน้ำถือกำเนิด รวมถึงปืนกลหนักหกลำกล้อง นับแต่นั้นเป็นต้นมา ยุคสมัยอัศวินเริ่มเสื่อมถอยลง มิสเตอร์กาเวนค่อนข้างโชคร้าย ในสงครามเมื่อราวยี่สิบปีก่อน กองอัศวินของแคว้นอาโฮว่ามีชะตาต้องเผชิญหน้าหน่ว
