“เสียงภาวนา?”หลังจากได้สติ ไคลน์รีบทำแบบเดียวกับตอนที่เคยแอบสำรวจแฮงแมน มันส่งพลังวิญญาณเข้าไปในดาวแดงดวงดังกล่าวจอฉายภาพปรากฏขึ้นตรงหน้า เด็กหนุ่มผมทองคนหนึ่งกำลังก้มกราบลูกแก้วใสมันสวมเครื่องแบบรัดรูปสีดำสนิท ลักษณะแตกต่างจากเครื่องแต่งกายชาวโลเอ็น แต่คล้ายคลึงกับวัฒนธรรมของอาณาจักรฟุซัคและสาธารณรัฐอินทิสที่เคยเห็นจากวารสารบรรยากาศโดยรอบค่อนข้างมืด มีแสงสว่างส่องกะพริบเป็นระยะ แต่มันไม่ได้ยินเสียงฟั้าผ่าหรือฝนตกประกอบภาพที่กำลังปรากฏ เด็กหนุ่มผมทองคุกเข่าก้มศีรษะโดยใช้หน้าผากแนบติดพื้น ฝั่ามือสองข้างรองหน้าผากไว้ในลักษณะคว่ำ ปลายนิ้วชนกัน
บุคคลดังกล่าวก้มกราบอีกหลายหน ปากพลางสวดภาวนาไม่หยุดพัก เสียงถ้อยคำเริ่มดังแว่วข้างหูไคลน์ทีละนิดหลังจากตั้งใจฟังสักพัก มันได้พบกับสิ่งที่น่าประหลาดใจภาษาที่เด็กหนุ่มใช้สวด…ตนไม่เคยได้ยินจากที่ใดมาก่อนสักครั้งในฐานะนักศึกษาประวัติศาสตร์ ความทรงจำของไคลน์คนเก่าย่อมมีรากฐานของทุกภาษาบนโลก ไม่เว้นแม้แต่ภาษาเก่าแก่อย่างเฮอร์มิสโบราณแต่มันกลับฟังไม่ออก ทั้งที่ปัจจุบันมีมิติสายหมอกสุดทรงพลังคอยสนับสนุนไคลน์ยิ้มแห้ง มันพยายามตั้งใจฟังยิ่งกว่าเมื่อครั้งสอบภาษาอังกฤษบนโลกเก่าจนกระทั่งเริ่มสะกิดใจภาษาที่เด็กหนุ่มคนดังกล่าวใช้ ถึงตนจะไม่เคยร่ำเรียนโดยตรง แต่ก็สามารถพบความสัมพันธ์ทางรูปประโยคและลักษณะการเปล่งเสียง
คล้ายคลึงกับภาษาฟุซัคโบราณพ่อครับ…แม่ครับ…ถ
