วทมนตร์สินะ…ทอเร่หันไปพยักหน้ายืนยันกับเดอไวล์ มันเข้าใจความลึกลับซับซ้อนของเหยี่ยวราตรีเป็นอย่างดีเดอไวล์เงียบงันราวสิบวินาที่ ก่อนจะหันไปพูดกับพ่อบ้าน“คัลเลน พาพวกเขาไปพักผ่อนในห้องนั่งเล่นชั้นสอง”“เข้าใจแล้วครับ”พ่อบ้านคัลเลนไม่คัดค้าน อีกฝั่ายเป็นถึงเจ้าหน้าที่เชี่ยวชาญพิเศษด้านจิตวิทยาจากกรมสอบสวนกลางหลังจากยืนมองทุกคนออกไปจนครบและล็อกประตูห้องสนิท ไคลน์หันไปพูดกับเดอไวล์“ท่านเซอร์ครับ รบกวนนอนลงบนเตียงด้วยท่าทีผ่อนคลายที่สุด พยายามหลับให้ได้”“…ตกลง”
เดอไวล์ถอดชุดรุ่มร่ามและหมวกแขวนไว้ที่ราวเสื้อผ้า ก่อนจะเดินไปนั่งลงบนเตียงและทิ้งตัวนอนไคลน์เดินไปปิดม่านทุกผืน เพื่อให้บรรยากาศภายในห้องมืดที่สุดก่อนอื่น มันปลดโซ่เงินที่ข้อมือซ้ายเพื่อทำนายหาความเสี่ยงของคดีเมื่อมั่นใจว่าปลอดภัย ไคลน์เดินไปนั่งบนเก้าอี้โยกปลายเตียง หลับตาลง สร้างภาพบอลแสงเพื่อเข้าฌานถัดมา มันเอนหลังพิงพนักพร้อมกับสะกดตัวเองให้หลับสนิท วิญญาณดาราเชื่อมต่อกับประตูโลกวิญญาณเพื่อเตรียมรับคำบอกใบ้ไคลน์อาศัยเทคนิคทำนายความฝันที่ตนถนัด สืบหาสาเหตุที่วิญญาณอาฆาตจ้องคุกคามเดอไวล์เมื่อได้รับคำตอบ มันจะได้แก้ปัญหาจากต้นตอชนิดขุดรากถอนโคน
ทันใดนั้น เสียงคร่ำครวญสุดโศกเศร้าพลันดังข้างหูไคลน์ภาพการมองเห็นในห้วงจิตเริ่มปรากฏเงาลางโปร่งแสงรอบตัวเสียงกรีดร้องเจ็บปวดดังก้องในหัว ชายหนุ่มที่ได้สติในความฝันทำการยื่นแขนออกไปสัมผัสห