ธรับปากโดยไม่ลังเลก่อนที่เธอจะถามต่อด้วยสีหน้าเป็นกังวล“มิสเตอร์โมเร็ตติ ทำไมคุณถึงไม่ถามเธอโดยตรงคะ?”“เพราะไม่ต้องการให้เมลิสซ่าทราบ ว่าตัวฉันแอบหลงใหลในศาสตร์เร้นลับ รบกวนเธอช่วยปิดเป็นความลับทีนะ”อลิซาเบธกัดริมฝีปากเบาๆ ดวงตาของเด็กสาวเริ่มส่องประกาย“ไม่มีปัญหาค่ะ เมลิสซ่าหลงใหลกลไก ไม่ใช่ศาสตร์เร้นลับ เธอเชื่อในหลักเหตุผลมากกว่าสัญชาตญาณ”ไคลน์นำหมวกมาวางบนหน้าอก พร้อมกับโค้งศีรษะคำนับเด็กสาว“ขอบคุณที่เข้าใจ สำหรับเซเลน่า เธอเองก็น่าจะทราบใช่ไหม ว่าเซเลน่าเป็นคนเก็บความลับไม่เก่ง”
“พูดให้ถูกกว่านั้นคือ เซเลน่าชอบนำความลับมาแบ่งปันในหมู่เพื่อนฝูง”อลิซาเบธเสริมไปในแนวทางเดียวกันไคลน์สวมหมวกกลับ มันครุ่นคิดสักพักก่อนจะพูดต่อ“หลังจากเซเลน่าตื่นแล้ว อย่าลืมอธิบายเธอไปว่า หล่อนหมดสติกะทันหันจนทำให้กระจกในมือหล่นแตก ส่วนเรื่องความทรงจำ ฉันคิดว่าเธอน่าจะจำเหตุการณ์นับตั้งแต่เริ่มพิธีกรรมทำนายกระจกวิเศษไม่ได้”เมื่อเห็นอลิซาเบธพยักหน้าอย่างว่าง่าย มันกล่าวเสริมย้ำอีกหน“จำเอาไว้ให้ดี…ทุกครั้งที่ประกอบพิธีกรรมเวทมนตร์ห้ามท่องคาถาเอ่ยถึงบุคคลอื่นนอกจากเจ็ดเทพจารีตเด็ดขาด!นี่คือหลักสากลที่ห้ามละเมิดด้วยประการทั้งปวง และถ้ามีใครพยายามทำ เธอต้องอยู่ให้ไกลจากมันมากที่สุด ถ้าฉันไม่เอะใจเรื่องนี้…อีกภายในไม่ถึงสิบนาที่ เซเลน่าจะกลายเป็นสัตว์
ประหลาดชั่วร้ายและฆ่าทุกคนภายในบ้าน แม้กระทั่งตัวฉันด้วย
