๊กเกอร์คล้ายคลึงกับการเจรจาต่อรอง ห้ามให้อีกฝั่ายรู้ว่าเรามีอะไรพยายามเดาใจอีกฝั่ายให้ถูก จากนั้นก็ใช้วาทะอันคมคายบีบให้ทางนั้นหวาดกลัว…”
ยังไม่ทันที่เบ็นสันจะโม้จบ มันเหลือบเห็นเมลิสซ่าและเด็กสาวที่เหลือเดินลงมาจากชั้นสอง“ถึงเวลากลับบ้านแล้วสินะ”ไคลน์พูดขณะยืนมองน้องสาวและเพื่อนของเธอเกาะราวบันไดเดินลง มันยังคงใช้ฝั่ามือนวดคลึงอาการปวดบริเวณขมับที่เหลือตกค้างจากนั้น ไคลน์มองตาอลิซาเบธและพูดกับเมลิสซ่าเสียงดังเป็นเชิงส่งสัญญาณว่าตนขอเข้าห้องน้ำก่อนกลับเมื่อคนทั้งสองเดินสวนกัน อลิซาเบธรีบบอกใบ้คาถาบทเต็มให้ไคลน์หลังจากกลับมาหาสองพี่น้อง มันแสร้งทำเป็นฉุกคิดบางสิ่งได้“จริงด้วย…ฉันมีธุระที่สำนักงาน ก่อนกลับบ้าน พวกเราแวะถนนซุตแลนสักครู่ได้ไหม? สัญญาว่าใช้เวลาไม่นาน”
