่วินาทีเดียว เธอรีบลุกขึ้นโดยไม่บอกกล่าวกับใคร เดินโงนเงนไปที่ประตูด้วยสีหน้าตื่นตระหนกไม่กล้าแม้แต่จะเหลือบมองเซเลน่าตัวจริงเสียงด้านหลังดังแว่ว“สุภาพบุรุษของยูนีน่าจะปรากฏตัวในวันอาทิตย์สัปดาห์ที่สองของเดือน หลังจากนี้อีกหนึ่งปีครึ่งพอดิบพอดี…”ท่ามกลางเสียงฮือฮาของกลุ่มเด็กสาว อลิซาเบธใช้มือผลักบานประตูอย่างไร้เรี่ยวแรง ก่อนจะหันไปเห็นไคลน์ที่สวมทักซิโด้สีดำกำลังยืนรอใต้โคมไฟผนัง
“มิสเตอร์โมเร็ตติ…ฉ…ฉัน”เธอแทบจะไร้เรี่ยวแรงพยุงร่างยืนไคลน์เผยรอยยิ้มอบอุ่น“มาคุยกันตรงนี้ดีกว่า พวกเราไม่ควรรบกวนสุภาพสตรีด้านใน”เมื่อได้ยินเสียงอ่อนโยนจากไคลน์ ความหวาดกลัวของอลิซาเบธเริ่มบรรเทา เธอเอื้อมมือปิดประตูและเดินไปหาไคลน์ใต้โคมไฟ“ฉ…ฉันเห็น ในกระจก…ฉันเห็นเซเลน่าร่างชั่วร้าย…”อลิซาเบธกล่าวด้วยเสียงแหบพร่ากะแล้วเชียว…สีหน้าของไคลน์พลันดำมืด“ห้องนอนของเซเลน่าอยู่ไหน? หรือไม่ก็ห้องที่ใช้เก็บวัตถุดิบวิเศษ”
“เธอเก็บวัตถุดิบวิเศษไว้ที่นั่น”อลิซาเบธกล่าวพลางชี้นิ้วไปยังห้องฝังตรงข้ามที่อยู่เยื้องกันเล็กน้อยชายหนุ่มถือไม้ค้ำและรีบเดินไปหยุดยืนหน้าห้องดังกล่าวเมื่อสำรวจว่าประตูไม่ได้ล็อก มันจึงบิดเปิดเข้าไปห้องค่อนข้างมืด มีเพียงแสงจากโคมไฟถนนด้านนอกและจันทร์สีแดง ไคลน์เปิดวาล์วแก๊สพร้อมกับเปิดโคมไฟภายในห้องเพื่อเพิ่มความสว่างแสงสีเหลืองนวลช่วยให้ชายหนุ่มมองเห็นอุปกรณ์และสิ่งของที่วางเรียงรายได้ชัดเจ