ื่องนี้แน่”เมื่อหันไปเห็นเมลิสซ่ากำลังจะอ้าปากเถียง“จะเอาไปซื้อวัสดุเครื่องกลก็ได้นะ จำพวกเฟืองหรือน็อตที่ต้องการ”“วัสดุ…”เมลิสซ่าพึมพำเบาๆ อีกสองสามหน ก่อนจะยอมรับแต่โดยดี“เข้าใจแล้ว”มุมปากไคลน์ยกขึ้น มันเดินลอยชายกลับไปนั่งลงบนโซฟาตัวเดิม
“เป็นทักษะโน้มน้าวที่ยอดมาก นายจี้จุดอ่อนเมลิสซ่าได้แม่นยำ”เบ็นสันยกนิ้วโปั้งขึ้น บนใบหน้าเผยรอยยิ้ม ไคลน์หันไปกล่าวด้วยน้ำเสียงขึงขังจริงจัง“แล้วฉันต้องโน้มน้าวนายอย่างไรดี? ถึงจะยอมอ่านหนังสือด้านภาษาศาสตร์และประวัติศาสตร์ แน่นอน รวมถึงคณิตศาสตร์และตรรกะด้วย”เมื่อย้อนนึกถึงบทเรียนสมัยเรียนมัธยม หรือแม้กระทั่งช่วงต้นของมหาวิทยาลัย ไคลน์มั่นใจมากว่า ข้อสอบบรรจุข้าราชการจะมีแนวโน้มไปในทิศทางใดเบ็นสันใช้ฝั่ามือลูบหัวเถิก ก่อนจะยิ้มแห้ง“เวลาอ่านหนังสือพวกนั้น ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลิงบาบูนขนหยิกทุกที”“แต่มันจะมีประโยชน์มาก”ไคลน์ยังคงหนักแน่น
ขณะเดียวกัน เมลิสซ่าวางปากกาหมึกซึมและเดินมาทางโซฟาไคลน์“เบ็นสัน ไคลน์ นี่คือจดหมายเชิญเข้าร่วมงานวันเกิดของเซเลน่าในวันอาทิตย์ ครอบครัวของเธอปรารถนาให้เราทุกคนไปร่วมงานเลี้ยง…ว่างกันไหม?”“ฉันว่าง”ไคลน์ตอบหลังจากครุ่นคิดการสนิทสนมกับเพื่อนน้องสาวไม่ใช่เรื่องเสียหาย เพราะหากเกิดอะไรขึ้นกับเมลิสซ่า มันยังพอมีช่องทางสืบหาเบาะแสได้“ฉันก็ว่าง”เบ็นสันตอบขณะบรรจงสางผมด้วยมือ“ดูท่า…พวกเราคงต้องช่วยกันคิดเรื่องของขวั
