บระเบิดให้ด้วยตัวเองเช่นนี้ พวกตนควรขอบคุณถึงจะถูกเลียวนาร์ดและบอร์เจียคงคิดเช่นนี้แต่แรกเมื่อทราบ ไคลน์จงใจยิงให้พลาดปัง! ปัง! ปัง!ในที่สุด ตัวตลกชุดเทาก็เข้าไปในโกดังสินค้าสำเร็จโดยไม่ถูกรบกวนมันม้วนตัวไปด้านหน้าและกระโจนลงหลังคาในจุดที่เป็นรูโหวขนาดใหญ่
ขณะเดียวกัน นัยน์ตาโรล็อตนักแม่นปืนพลันแปรเปลี่ยนเป็นสีดำเข้ม มือซ้ายทำท่าทางคล้ายกับชักดึงบางสิ่งตัวตลกสวมสูทพลันหยุดการเคลื่อนไหว ประหนึ่งถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัดข้อเท้าแน่นขนัดดันน์ไม่ยิงซ้ำ หัวหน้าเหยี่ยวราตรีสาขาทิงเก็นถอยหลังและลดปากกระบอกลงมันพึมพำพร้อมกับใช้พลังวิญญาณเปล่งบทกวีขับขานโดยไม่ได้ออกมาจากเส้นเสียง“บุปผาบางชนิดจำต้องเบ่งบานยามค่ำคืน เพราะเมื่อสุริยันยามกลางวันลืมตาตื่น ความเจิดจ้าที่มิอาจหลบเลี่ยง ทำให้กลีบและใบอับเฉาเกลี้ยง”…ตัวตลกสวมสูทพลันอ่อนเพลียไร้เรี่ยวแรงคล้ายกับไม่ต้องการมีชีวิตอยู่อีกต่อไปอายร์·ฮาร์สันเล็งปากกระบอกไปยังศีรษะตัวตลกและลั่นไกในเวลาแทบจะพร้อมกัน
เพียงเสี้ยววินาทีตรงนี้ เสียงโหยหวนสุดสยดสยองพลันดังลอดจากโกดังฝังตรงข้าม“อ๊ากกกกกกกกก”น้ำเสียงเปียมด้วยความรักตัวกลัวตายและหวาดผวาสุดขีดไม่มีใครทราบว่าเจ้าของเสียงโหยหวนต้องผ่านเหตุการณ์แบบใดมาเส้นขนทั่วร่างไคลน์พลันลุกซู่เมื่อเสียงกรีดร้องขาดห้วงกลางคัน ความเงียบงันจึงเข้าแทรกคืนสู่สภาพเดิมนั่นยิ่งทำให้ชายหนุ่มผวาหนักปัง!ผลพวงจากเสียงร้องเมื่
