กร่อก กร่อก กร่อกม้าเริ่มเร่งฝีเท้าออกจากสถานี ล้อใต้ห้องโดยสารหมุนเคลื่อนตัวตามไปติดๆไคลน์หวังจะตรวจสอบสีออร่าของเด็กสาวใบหน้ากลม แต่มิอาจบรรลุผลลัพธ์ที่ต้องการได้ เพราะคนจากสถานีดารารัตน์เดินสวนขึ้นห้องโดยสารจนบดบังการมองเห็นเมื่อผู้โดยสารขึ้นรถครบ ประตูห้องโดยสารจึงปิดสนิทและรถม้าแล่นออกไปถึงจะเห็นสีออร่าทะลุผ่านผนังรถม้า แต่ชายหนุ่มไม่สามารถแยกแยะได้ว่าออร่าสีไหนเป็นของใครมันส่ายศีรษะอย่างจนปัญญาพร้อมกับออกจากภาวะเนตรวิญญาณ ถึงจะไม่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านนัก แต่หากมีคนกำลังเดือดร้อนก็ควรยื่นมือช่วยเหลือ
ทว่าสถานการณ์ของเธอยังไม่แน่ชัด และตนไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรได้ มันควรรีบกลับไปจัดการธุระส่วนตัวที่บ้านปัจจุบันค่อนข้างมืด ท่ามกลางแสงจันทร์สีแดงสาดส่องไคลน์เดินผ่านถนนดารารัตน์ที่ยังเนืองแน่นด้วยผู้คนเมื่อถึงบ้านโมเร็ตติ มันเปิดประตูเข้าไปพบเมลิสซ่านั่งก้มหน้าทำการบ้านภายใต้โคมไฟเด็กสาวใช้ปากกัดด้ามปากกาหมึกซึมพลางขมวดคิ้ว คล้ายกับกำลังเค้นสมองขบคิดอย่างหนัก“เบ็นสันอยู่ไหน?”ไคลน์ถาม“อ๊ะ…”เมลิสซ่าเงยหน้าผงะ ก่อนจะได้สติกลับมาในอีกสองสามวินาที่“กำลังอาบน้ำ ได้ยินว่าวันนี้ต้องตระเวนเดินทางข้ามเขตทั้งวันจนเหงื่อชุ่มร่างกาย”
“ขอบใจ”ไคลน์ยิ้ม ทันใดนั้น มันเหลือบเห็นเมลิสซ่ากำลังสวมชุดเดรสที่ตนไม่คุ้นเคยเดรสทั้งตัวถูกถักทอจากผ้าสีเบจ (น้ำตาลอ่อน)ชายกระโปรงถักลูกไม้เล็กๆ เข้ากับย
