บอลิธาเบธขอร้องต่างหาก! พวกเธอคะยั้นคะยอให้ฉันไปเป็นเพื่อนให้ อันที่จริง ฉันชอบเฟืองกับน็อตมากกว่า และชอบที่ๆ มีเครื่องจักร…”“ไม่ได้ว่าอะไร ดีเสียอีก เป็นผู้หญิงทั้งทีต้องรู้จักเดินห้างบ้าง”ไคลน์กล่าวชมหลังจากพูดคุยเรื่อยเปือยอีกสักพัก ชายหนุ่มเดินขึ้นไปอาบน้ำที่ชั้นสอง มันหวังขจัดกลิ่นอันไม่พึงประสงค์หลายชนิดที่ติดมาจากผับและตลาดมืดขณะกำลังเดินกลับเข้าห้อง มันได้ยินเสียงฝีเท้าใครบางคนกำลังตรงมายังทางเดิน
ไคลน์หยุดรอ สองสามวินาทีถัดมา มันเห็นเบ็นสันเปิดประตูออกมา หน้าผากพี่ชายคนโตบ้านโมเร็ตติเริ่มเถิกล้านขึ้นทุกวัน“เป็นยังไงบ้าง? นายชมเดรสของเมลิสซ่าไปหรือยัง?”เบ็นสันอมยิ้ม“ลืมสนิท… เราแค่คุยกันว่าเธอไปเอาเดรสตัวนั้นมาจากไหน”ไคลน์ครุ่นคิดก่อนตอบด้วยสีหน้าสำนึกผิดเบ็นสันส่ายศีรษะตำหนิ“นายมันพี่ชายไม่ได้ความ… หลังจากได้รับเดรสตัวนั้นเมลิสซ่าต้องการสวมมันมาก ทันทีที่ทานข้าวและล้างจานเสร็จเธอรีบใส่อย่างมีความสุข ไม่ถอดจนกระทั่งตอนนี้…”“ก็แค่ลองใส่ไม่ใช่หรือไง? ก่อนที่เดรสตัวนั้นจะถูกซักและลงแปั้งในตอนที่เธออาบน้ำ”ไคลน์ปฏิเสธทันควัน มันอ้างเหตุผลเดียวกับที่เมลิสซ่าบอกตน
“ชิ…”เบ็นสันพ่นลมหายใจยาว“อากาศร้อนแบบนี้ แถมยังทำกับข้าวอยู่ในครัวนาน ไม่แปลกที่เมลิสซ่าจะอาบน้ำตั้งแต่ก่อนทำการบ้านแล้ว”นั่นก็จริง… ไคลน์พลันกระจ่างหลังจากได้ยินพี่ชายอธิบายทำตัวสมกับเป็นเมลิสซ่า… ไม่ใช่เรื่องผิดสักหน
