เมื่อได้รับแผ่นกระดาษที่มีลายเซ็นรับรองจากดันน์·สมิทชายหนุ่มรีบเดินลงไปยังคลังอาวุธชั้นใต้ดินของสำนักงานเหยี่ยวราตรี“ดันน์พูดถูก ถึงเวลาเจ้าต้องอ่านเอกสารเกี่ยวกับผู้วิเศษและองค์กรลับบ้างแล้ว”ลุงนีลล์ในชุดคลุมดำนั่งอ่านเนื้อความในแผ่นกระดาษ สีหน้าของมันมิได้เผยความประหลาดใจ กลับกัน ชายชราสนับสนุนความคิดของดันน์·สมิทจากนั้นก็กล่าวเสริม“จริงสิ พรุ่งนี้ตอนค่ำ ฉันจะพาเจ้าไปเที่ยวเล่นที่ตลาดมืด”“ตอนค่ำวันพรุ่งนี้หรือครับ?”ไคลน์ไม่ปกปิดใบหน้าที่กำลังตื่นเต้น มันไต่ถามด้วยน้ำเสียงคาดหวัง
ลุงนีลล์ผงกศีรษะ“ฉันไม่ชอบติดหนี้ใครนานๆ มันกินไม่ได้นอนไม่หลับ ถ้าเลือกได้ก็อยากรีบเอาเงินสามสิบปอนด์ไปใช้คืนเจ้าของให้เร็วที่สุด”ไม่จริงเลยสักนิด…ลุงรอให้ถึงเส้นตายแล้วค่อยทำพิธีกรรมเวทมนตร์ปลดหนี้ต่างหากไม่ใช่เราคนเดียวสินะที่รอให้ไฟลนก้นก่อนค่อยเริ่มกระตือรือร้น ในอดีตก็เคยมีเรื่องแบบนี้เหมือนกัน หนี้ทุนการศึกษาทุกงวดบนโลกเก่า ตัวมันจะจ่ายในวันที่เป็นเส้นตายเสมอ…ไคลน์มิได้เล่าออกไป เพียงเอ่ยปากขอร้อง“ลุงนีลล์ รบกวนนำเอกสารที่เกี่ยวข้องจากด้านในประตูยานิสให้ด้วยครับ”เอกสารส่วนใหญ่ในคลังอาวุธจะเป็นประเภทบันทึกโบราณคดีและประวัติศาสตร์ ถึงจะมีข้อมูลด้านผู้วิเศษและ
องค์กรลับอยู่บ้าง แต่ก็เป็นส่วนน้อย และเนื้อหาตื้นเขินค่อนไปทางพื้นฐานลุงนีลล์ซดกาแฟหนึ่งอึกก่อนจะวางลง มันกัดริมฝีปากลิ้มรสขมครู่หนึ่ง ก่อนจะล
