พรรดิโรซายเลือกเดินและนึกเสียดายภายหลังเส้นทางนักปราชญ์“ลำดับเก้า : นักปราชญ์ ผู้วิเศษที่เชื่อว่าความรู้คือพลังสามารถเข้าใจศาสตร์เร้นลับในระดับพื้นฐาน แต่จะเชี่ยวชาญด้านสารเคมีเป็นพิเศษ จำพวกกรดละลายทอง ไนโตรกลีเซอรีนรวมถึงกลไกที่ซับซ้อนซึ่งประกอบจากเฟืองและน็อต สรุปก็คือเป็นผู้วิเศษที่มีความรู้กว้างขวาง”เข้าใจแล้วว่าทำไมจักรพรรดิโรซายล์ถึงระบุว่าเป็นโอสถสำหรับผู้เดินทางข้ามโลก เพราะหากนำความรู้จากโลกเก่ามาได้พลังอำนาจมากมายคงอยู่ในมือไคลน์พยักหน้าพร้อมกับกวาดสายตาลงด้านล่างหลังจากผ่านคำอธิบายอีกยาวเหยียด ในที่สุดชื่อของโอสถลำดับแปดก็ปรากฏ“ลำดับแปด : นักโบราณคดี มีความรู้ความเข้าใจด้านประวัติศาสตร์ลึกซึ้ง เอาตัวรอดในธรรมชาติเก่ง มีร่างกาย
แข็งแกร่งพอที่จะดำรงชีวิตในทุกสภาพอากาศ สามารถอ่านอักขระโบราณต้องห้ามได้”“ลำดับเจ็ด : นักประเมิน พวกมันจะได้รับสัญชาตญาณพิเศษที่สามารถเข้าใจวิธีใช้งานของวิเศษเกือบทุกชนิด รวมถึงจุดอ่อนและข้อห้ามการใช้งาน เป็นผู้วิเศษที่ถนัดควบคุมของวิเศษและหลบเลี่ยงผลข้างเคียง”เนื่องจากไคลน์มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลไม่มากพอ ลำดับผู้วิเศษในเอกสารจึงระบุไว้สูงสุดเพียงเจ็ด ถึงจะน่าเสียดาย แต่ก็ไม่ได้หงุดหงิดมากนักเมื่อกล่าวถึงสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล ไคลน์ได้แต่หวังให้มุขมณฑลเบ็คลันด์รีบส่งของวิเศษต้องห้ามรหัส 2-049มายังสาขาทิงเก็นโดยเร็ว หัวหน้าจะได้เริ่มปฏิบัติการค้นหาตัวรี
