ภายในห้องรับแขกที่ค่อนข้างใหญ่ แอนนาและจอยซ์·ไมเยอร์ นั่งลงบนโซฟาคนละตัว คั่นกลางด้วยผู้ปกครองทางฝั่ายแอนนาจอยซ์ถอนหายใจด้วยสีหน้าโล่งอก“ขอบพระคุณเทพแห่งจักรกลไอน้ำ ผมโชคดีมากที่รอดชีวิตกลับมาพบหน้าแอนนาได้อีกครั้ง”“จอยซ์ที่น่าสงสารของฉัน มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”แอนนาไต่ถามด้วยสีหน้าเก็บกังวลจอยซ์ชำเลืองมองคู่หมั้นตนเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มอธิบายด้วยใบหน้าดำมืด“ผมยังหวาดผวาจนถึงตอนนี้ เหตุการณ์สุดบ้าคลั่งคอยตามหลอกหลอนผมในฝันทุกคืน…”
“ห้าวันหลังจากเรืออัลฟาฟั่าแล่นออกจากท่าไคเซอร์พวกเราถูกกลุ่มโจรสลัดที่น่ากลัวดักปล้น พวกมันน่ากลัวมาจริงๆ แต่โชคดีที่กัปตันกลุ่มโจรสลัดมีนามว่า ‘นาสต์ ’”“นาสต์… ยอดโจรสลัดที่เรียกตัวเองว่าราชาแห่งห้าสมุทรผู้นั้นน่ะหรือ?”บิดาของแอนนา มิสเตอร์เวย์น ไต่ถามด้วยสีหน้าตกตะลึงแม้จอยซ์·ไมเยอร์จะอยู่ที่นี่นานกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว แต่มันก็มิได้เปิดเผยรายละเอียดความโหดร้ายของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแม้แต่ประโยคเดียว สิ่งที่ทำมีเพียงนั่งกังวล ว้าวุ่น และกระสับกระส่ายจนกระทั่งแอนนากลับมาสวมกอดมัน“เนื่องจากนาสต์ประกาศตัวว่าเป็นทายาทแห่งจักรวรรดิโซโลม่อนในอดีต มันจึงยึดถือหลักการไม่เอาชีวิตพลเรือน พวกมันเพียงจี้ปล้นและขโมยสิ่งมีค่า ลูกเรือบางคนยังนำอาหารมาให้พวกเราในยามหิวโหย”จอยซ์เริ่มบรรยาย
ถึงร่างกายจะสั่นระริก แต่มันก็ไม่หยุดเล่าเหตุการณ์ที่กลายเป็นฝันร้ายอันดับหนึ่งของชี
