งในแปดของค่าบริการจะถูกหักให้สโมสรใช่ไหม?”
“ใช่ค่ะ”แอนเจลิก้าก้มมองเหรียญทองแดงในมือ ก่อนจะเห็นว่าเป็นเหรียญเพนนีหนึ่งเหรียญ และเหรียญครึ่งเพนนีสองเหรียญเธอรีบกล่าวทักท้วง“เกินมาครึ่งเพนนีค่ะ”ไคลน์ยังคงรักษารอยยิ้ม“ขอบคุณที่ช่วยดูแลลูกค้าแทนผมครับ ในเมื่อหล่อนจ่ายทิป คุณก็สมควรได้รับเช่นกัน”และขอบคุณที่ช่วยแนะนำลูกค้าคนแรกให้ไคลน์กล่าวประโยคหลังภายในใจ“เข้าใจแล้วค่ะ”แอนเจลิก้าแอบเกิดความเคลือบแคลงในตัวไคลน์เล็กๆ แต่เหตุผลของเขาก็ฟังขึ้น จึงไม่มีสาเหตุให้ต้องปฏิเสธไคลน์เดินกลับไปยังห้องประชุมรวมโดยหวังว่าจะมีลูกค้าเพิ่มอีกสักสองสามราย
ทว่า หลังจากผ่านไปสี่สิบห้านาที่ ตนยังไม่ได้รับลูกค้าใหม่แม้แต่รายเดียวไม่ใช่เพราะธุรกิจดูดวงของสโมสรตกต่ำ เพียงแต่ลูกค้าประจำมักเลือกใช้หมอดูคนเดิมๆ เช่นกันหมอดูขาประจำอาจถูกแนะนำจากปากต่อปาก หรือไม่ก็สนิทสนมกับลูกค้าอยู่แล้ว…หรือก็คือ ตัวเรายังขาด‘ค่าชื่อเสียง’อยู่สินะ ไคลน์อมยิ้มกับตัวเองหลังจากใช้ศัพท์เกมอธิบายสถานการณ์ปัจจุบันเมื่อดื่มชาดำซิบปถ้วยที่สามหมด ไคลน์ตัดสินใจสวมหมวกและหยิบไม้ค้ำเดินออกจากห้องประชุมขณะเดียวกัน แอนเจลิก้าที่เพิ่งฉุกคิดถึงคำขอของกลาซิสได้เธอรีบส่งเสียงตะโกนขัดจังหวะไคลน์ไว้“มิสเตอร์โมเร็ตติคะ คุณจะเข้าสโมสรในวันไหนบ้าง?ครั้งหน้าเป็นเมื่อไร? มิสเตอร์กลาซิสต้องการแสดงความขอบคุณด้วยตัวเองค่ะ”
“ผมจะเข้าก็ต่อเมื่อผมว่าง หากโชค
