สโมสรพยากรณ์ตั้งอยู่บนชั้นสองของบ้านเลขที่ 13 ถนนฮาเวิส เขตเหนือของเมืองทิงเก็นเป็นอีกครั้งที่ไคลน์ได้พบเจ้าหน้าที่ต้อนรับสาวสวยคนเดิมเส้นผมของเธอยังคงน้ำตาลอ่อนม้วนปลายเข้ากับยุคสมัยส่งเสริมภาพลักษณ์ให้ดูคล้ายสุภาพสตรีสูงสง่า ค่อนข้างยากที่จะคาดเดาอายุจากผิวเผิน“สวัสดีค่ะ วันนี้มิสเตอร์กลาซิสไม่อยู่ คุณต้องการเปลี่ยนหมอดูไหมคะ?”สาวสวยกล่าวพลางฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้ยินเช่นนั้น ไคลน์ที่กำลังถอดหมวกคำนับตามมารยาทมีอันต้องประหลาดใจ“คุณจำผมได้ด้วยหรือ?”ผ่านมาตั้งห้าวันแล้วนะ!สตรีผมน้ำตาลยังรักษารอยยิ้มไม่ตกหล่น
“คุณเป็นลูกค้ารายแรกที่เลือกดูดวงกับมิสเตอร์กลาซิสแถมช่วงนี้ไม่ค่อยมีลูกค้ามากนัก เป็นธรรมดาที่ฉันจดจำได้แม่นยำเป็นพิเศษ”นี่เราถูกจดจำในฐานะคนขี้ตืดหน้าเงินไปแล้วหรือ?ไคลน์ตัดพ้อกับตัวเองครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าถามเสียงค่อย“มิสเตอร์กลาซิสมาที่สโมสรครั้งสุดท้ายเมื่อไรครับ?”สตรีผมน้ำตาลจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลไคลน์ เธอแสดงสีหน้าครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนมอบคำตอบ“ด้วยความสัตย์จริง ทางเราไม่ได้สนใจมากนัก ว่าสมาชิกคนใดเข้าออกสโมสรตอนไหนบ้าง พวกเขามีอิสระและมีงานประจำของตัวเอง แต่หากฉันจำไม่ผิด นับตั้งแต่วันที่คุณขอดูดวงกับเขา มิสเตอร์กลาซิสก็ไม่ได้มาที่นี่อีกเลย”ขอให้หมอนั่นปลอดภัยขอให้เทพธิดาอวยพร…ไคลน์ภาวนา มันมิได้ไต่ถามต่อ แต่กล่าวตัดบทเข้าสู่ความตั้งใจหลัก
“วันนี้ผมไม่ได้มาดูดวง แต่ม
