พบ ชายหนุ่มหยิบมันเสียบเข้าไปในช่องกลอนก่อนจะบิดไขทันทีที่ผลักประตูเข้าไป ภาพแรกที่เห็นคือชายผมดำนัยน์ตาเขียวซึ่งร่วมทำภารกิจกับตนเมื่อวาน เลียวนาร์ด·มิเชล มันนั่งสูดกลิ่นบุหรี่ยี่ห้อดัง“ชอบซิการ์มากกว่าแฮะ… หืม? ทำไมวันนี้คุณมาเช้านัก?”เหยี่ยวราตรีกลิ่นอายนักกวีถามไคลน์ด้วยท่าทีเกียจคร้านผ่อนคลาย“หัวหน้าอยู่ไหม?”ไคลน์ไม่ตอบ มันตั้งคำถามแทนเลียวนาร์ดชี้ไปยังฉากกั้น“ในห้องทำงาน… หัวหน้าเป็นผู้ไร้หลับระดับสูง เขาต้องการเวลานอนเพียงวันละสองชั่วโมงเท่านั้น สะดวกสบาย
ชะมัด พวกเจ้าของโรงงานคงชื่นชอบโอสถผู้ไร้หลับมากเป็นพิเศษ”ไคลน์พยักหน้าและเดินผ่านฉากกั้นไปเมื่อถึงหน้าห้อง มันพบว่าประตูเปิดค้างอยู่ และดันน์·สมิทกำลังยืนใกล้กับทางเข้า“มีอะไรอย่างนั้นหรือ?”ดันน์ในชุดกันลมสีดำถามเสียงขรึม“ผมสัมผัสถึงเดจาวูได้ ต้องเป็นสมุดบันทึกไม่ผิดแน่ สมุดบันทึกตระกูลอันทีโกนัส!”ไคลน์พยายามอธิบายให้ชัดเจนและสมเหตุสมผล“อยู่ที่ไหน?”สีหน้าดันน์ยังคงเรียบเฉย แต่สัมผัสอันเฉียบแหลมของไคลน์ระบุว่า อีกฝั่ายออกอาการประหลาดใจอย่างลับๆ
“อาคารหลังที่ผมกับเลียวนาร์ดช่วยเหลือตัวประกันเมื่อวาน น่าจะเป็นห้องฝังตรงข้าม ผมไม่เอะใจจนกระทั่งกลับบ้านและหลับฝันถึง มันคือฝันบอกเหตุ”ไคลน์อธิบายไม่ปิดบัง“เท่าที่ฟัง… ผมพลาดความดีความชอบครั้งใหญ่เลยนะเนี่ย”เลียวนาร์ดที่เดินตามไคลน์มา มันกล่าวเสียงคิกคักดันน์พยักหน้าก่อนออกคำสั่งเ
