ี่ไคลน์กล่าวแต่ความจริงแล้วไม่เกี่ยวกันเลย ความคล้ำเกิดจากแสงไฟของห้องที่มืดสลัว ไม่ใช่แค่หว่างคิ้วที่คล้ำ แต่ทั้งใบหน้ากำลังดำมืด!“ไม่เหมือนกับมุกตลกสักเท่าไร”กลาสซิสพึมพำ
มันกังวลถึงขนาดดูดวงสุขภาพของตัวเองซ้ำหลายครั้งเพื่อให้แน่ใจ…ขณะเดินออกจากสโมสรพยากรณ์ ไคลน์มีเปั้าหมายในชีวิตเพิ่มอีกหนึ่งเรื่องนั่นคือการเก็บเงินให้ได้ห้าปอนด์และกลายเป็นสมาชิกเต็มตัวของสโมสรพยากรณ์ มันจะได้ ‘สวมบทบาท’ เป็นนักทำนายเต็มตัวสักที่ส่วนเหตุผลที่ไคลน์ไม่เลือกทำตัวเป็นนักทำนายอิสระเพราะตัวมันยังขาดช่องทางและการเป็นที่รู้จัก ครั้นจะให้ไปยืนเร่ร่อนตามถนนเพื่อทำนายดวงให้คนแปลกหน้าที่สัญจรไปมาแบบนั้นคงเสียภาพลักษณ์แย่ถัดมาไม่กี่นาที่ ไคลน์จ่ายเงินสองเพนนีเพื่อนั่งรถม้าไปลงถนนซุตแลนซึ่งอยู่ไม่ไกลมันผลักประตูสำนักงานบริษัทรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬเข้าไป แต่กลับไม่พบหญิงสาวผมน้ำตาลอย่างที่ควรจะเป็น
มีเพียงชายหนุ่มผมดำนัยน์ตามรกต-เลียวนาร์ด·มิเชลผู้มีบรรยากาศคล้ายคลึงนักกวี กำลังปฏิบัติหน้าที่รับลูกค้าแทน“สวัสดียามบ่ายครับ โรแซนไปไหนหรือ?”ไคลน์ถามพร้อมถอดหมวกคำนับเลียวนาร์ดอมยิ้มและชี้นิ้วไปยังฉากกั้น“เธอมีเวรเฝั้าคลังอาวุธ”โดยไม่ปล่อยให้ไคลน์ไต่ถามต่อ เลียวนาร์ดชิงกล่าวน้ำเสียงเปียมสงสัย“ไคลน์ มีคำถามบางข้อที่คอยกวนใจผมมานานแล้ว”“อะไรหรือครับ?”ชายหนุ่มขมวดคิ้วเลียวนาร์ดลุกยืนและอมยิ้มผ่อนคลาย“ทำไมเวิร์ชและน
