เมื่อสิ้นเสียงลุงนีลล์ ดวงตามายาที่จ้องมองจากด้านหลังพลันสลายไป แม้จะยังอยู่ในภาวะเนตรวิญญาณ แต่ไคลน์กลับสัมผัสตัวตนไม่ได้อีกเลย“เป็นผลกระทบจากพิธีกรรมน่ะ”ลุงนีลล์อมยิ้มสุดยอด… เนตรวิญญาณคือเนตรหยินหยางที่ถูกยกระดับอย่างนั้นหรือ? ไคลน์กำลังตื่นเต้นประหนึ่งเด็กเล็กได้ของเล่นใหม่มันตัดสินใจกวาดสายตาไปรอบตัว เพื่อจะเปรียบเทียบระหว่างห้องแปรธาตุที่มองผ่านเนตรวิญญาณ และมองผ่านดวงตาปรกติทว่า ภาพเค้าลางของวัตถุทุกชนิดยังคงเหมือนเดิม ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะ หลอดแก้ว ตาชั่ง หรือถ้วยแก้ว ทุกสิ่งยังเหมือนกับมองด้วยตาเปล่า มิได้ปรากฏแสงสีของออร่าเช่นมนุษย์สิ่งไม่มีชีวิตจะไม่มีออร่าอย่างนั้นหรือ?
ไคลน์ชำเลืองสายตามองกล่องสีเงินใจกลางโต๊ะไม้ ทันใดนั้นชายหนุ่มมองเห็นสีสันเจือจางสว่างจากปากกล่อง มีทั้งสีฟั้าครามราวกับท้องฟั้า สีขาวระยิบระยับเหมือนดวงดาว และสีแดงฉานประหนึ่งเปลวเพลิงระอุลุกโชน“วัตถุดิบจากสัตว์วิเศษยังมีสัญญาณชีพหลงเหลืออยู่อีกหรือ? แถมยัง เอ่อ… ยังไม่ตายหรือครับ? ทั้งที่ร่างต้นเสื่อมสลายไปนานแล้ว”ไคลน์พึมพำเสียงดัง มันต้องการให้ลุงนีลล์ช่วยไขข้อข้องใจ“คำอธิบายที่ถูกต้องก็คือ พวกมันยังหลงเหลือเศษเสี้ยววิญญาณอยู่ภายใน เป็นสาเหตุสำคัญที่ช่วยให้เจ้ากลายเป็นผู้วิเศษ และยังเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้วิเศษเกิดการคลุ้มคลั่ง…ดันน์คงเล่าให้ฟังบ้างแล้วสินะ”นีลล์อธิบายอย่างคร่าว ก่อนจะหัวเราะเมื่อนึกบางสิ่ง
