ับมาถามลุงนีลล์“มิสเตอร์นีลล์ ผมปวดหว่างคิ้วมากเลย มันกระตุกยิบๆ”
“ฮะฮะ! เป็นเรื่องปรกติ เจ้ายังเป็นผู้วิเศษหน้าใหม่ เนตรวิญญาณจึงสร้างภาระให้กับกายจิตมาก เจ้าใช้มันต่อเนื่องเป็นเวลานานเกินไป ผลทางกายภาพที่พบได้บ่อยคือ หว่างคิ้วกระตุก ปวดศีรษะ และมองเห็นภาพหลอน ไม่เพียงเท่านั้น การอยู่ในภาวะเนตรวิญญาณนานเกินไป จะทำให้รู้สึกอึดอัดจากสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย แถมเจ้าอาจคล้อยตามอารมณ์ของผู้อื่นได้ง่าย นี่คือสิ่งที่ต้องพึงระวังให้ดี พยายามฝึกซ้อมให้บ่อยครั้ง แต่ต้องไม่อยู่ในภาวะเนตรวิญญาณนานเกินไป ฮะฮะ!”นีลล์ตอบพร้อมเสียงหัวเราะทำไมสีหน้าของลุงถึงกำลังสนุกในตอนที่ผมเดือดร้อน…ไคลน์เอ่ยปากถามต่อ“แล้วผมจะออกจากเนตรวิญญาณยังไง?”ชายหนุ่มเคยคิดจะถามเรื่องบุคคลลึกลับเมื่อครู่ แต่เมื่อได้ยินว่า อาการปรกติของการใช้เนตรวิญญาณคือเห็นภาพหลอนมันจึงปล่อยผ่านไป เพราะคำตอบของนีลล์คงไม่เป็นอื่นแน่นอน
“คล้ายกับตอนเปิดใช้ ให้นึกถึงวัตถุที่เบี่ยงเบนความสนใจจนกว่าจะหลุดพ้นจากสภาวะเข้าฌาน จงหลับตาลงและเพ่งจิตให้ยกเลิกเนตรวิญญาณซ้ำไปมา จากนั้นก็ลืมตาขึ้น แล้วการมองเห็นจะกลับเป็นปรกติ”ลุงนีลล์อธิบายอย่างคร่าว ก่อนจะเสริม“แน่นอนว่า นั่นเป็นวิธีที่หยาบและด้อยประสิทธิภาพที่สุด ผู้วิเศษอย่างเราสามารถสะกดจิตร่างกายให้เข้าและออกภาวะเนตรวิญญาณได้ง่ายกว่านั้น หรืออีกความหมายหนึ่งก็คือสร้างปุั่มปิดเปิดทางธรรมชาติขึ้นมา
