ไคลน์จ้องมองเข้าไปในของเหลวกึ่งเยลลี่สีน้ำเงินเข้ม ยากจะอธิบายว่านี่คือของเหลวหนึ่งแก้วหรือหนึ่งถ้วยกันแน่ชายหนุ่มกล่าวด้วยสีหน้าขาวซีดพลางกลืนน้ำลาย“ผมต้องดื่มทั้งอย่างนี้เลยหรือ?”“ต้องผ่านขั้นตอนอะไรก่อนไหมครับ? เช่นพิธีกรรม ร่ายคาถา หรือสวดภาวนา”ลุงนีลล์พยักหน้า“ขั้นตอน? มีสิ มีแน่นอน ก่อนอื่นเลย เจ้าต้องจิบไวน์เออร์เมียร์ของอินทิสพร้อมกับสูบซิการ์เดซี่ จากนั้นก็เต้นจังหวะราชสำนักหรือจะเต้นแท็ปก็ได้ถ้าชอบ ตบท้ายด้วยการเล่นไพ่เกว็นท์ต่ออีกยก…”เมื่อเห็นไคลน์กำลังฉงน ลุงนีลล์หัวเราะคิกคักก่อนเฉลยสิ่งที่กล่าวไปเมื่อครู่“หรืออะไรก็ได้ที่ตัวเจ้าหายประหม่า”
…คิดว่าตัวเองตลกมากนักหรือลุง?มุมปากไคลน์กำลังกระตุก มันพยายามหักห้ามใจไม่ใช่ชักปืนในซองรักแร้ออกมายิงไคลน์วางไม้ค้ำลงพร้อมกับยื่นแขนขวาออกไปจับแก้วทึบแสง ขณะยกแก้วขึ้น กลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของโอสถโชยเตะจมูกอย่างเข้มข้น“เจ้าหนุ่ม อย่าได้ลังเล ยิ่งลังเลมาก ความหวาดกลัวก็ยิ่งเพิ่มขึ้น และนั่นจะส่งผลต่อการดูดซึมพลังจากโอสถ”ลุงนีลล์กล่าวขณะหันหลังให้ไคลน์ น้ำเสียงของมันเรียบเฉยราวกับคุ้นชินสถานการณ์โดยที่ไคลน์ไม่รู้ตัว ลุงนีลล์เดินไปถึงอ่างล้างมือและเปิดก๊อกน้ำเพื่อทำความสะอาดชายหนุ่มพยักหน้ากับตัวเองพร้อมกับสูดลมหายใจสุดปอดกิริยาท่าทางเหมือนกับเด็กถูกบังคับกินยา มันใช้มือข้างหนึ่งอุดจมูก อีกข้างจับแก้วกระดก ของเหลวสุดสะอิดสะเอียนถูกดื่
