านใน ไคลน์แอบชำเลืองจากระยะห่าง…เป็นอักษรเฮอร์มิส ภาษาที่มันคุ้นเคยหมึกบนกระดาษมีสีแดงเข้มราวกับเขียนด้วยเลือด แถมคลับคล้ายคลับคลาว่ายังไม่แห้งสนิท แต่ก็ไม่มีสิ่งใดพิเศษนอกเหนือจากนี้“นักทำนาย : น้ำบริสุทธิ์หนึ่งร้อยมิลลิลิตร วานิลลาราตรีสิบสามหยด มินท์ทองคำเจ็ดใบ…”ไคลน์พยายามอ่านเนื้อความ แต่อักษรที่เหลือถูกบดบังโดยข้อมือของลุงนีลล์อย่างมิดชิด
“น้ำบริสุทธิ์คือน้ำที่ผ่านการกลั่นซ้ำหลายสิบหน โชคดีที่ฉันทำเตรียมไว้ล่วงหน้าจำนวนหนึ่ง เราจึงข้ามขั้นตอนนี้ไปได้”ขณะกล่าว ลุงนีลล์เอื้อมมือหยิบขวดแก้วที่ปิดสนิทบนโต๊ะด้วยความเคยชิน จากนั้นก็บิดฝาและเทน้ำบริสุทธิ์ประมาณหนึ่งร้อยมิลลิลิตรลงในหม้อต้มโดยไม่คิดมากไคลน์ไม่กล้าถามสิ่งใด กลัวว่าตนจะไปรบกวนสมาธิการผสมของลุงนีลล์ เพราะแต่ไหนแต่ไร ตัวมันมีหน้าที่แค่ดื่ม“วานิลลาราตรีสิบสามหยด… นี่ก็เป็นสิ่งที่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้วเช่นกัน มันถูกใช้ในหลายโอกาสมาก”ลุงนีลล์นำขวดสีน้ำตาลใบเล็กออกจากกล่องเงิน เปิดฝาและใช้หลอดหยดดูดขึ้นไปเล็กน้อย ก่อนจะหยดลงในหม้อต้มจำนวนสิบสามหยดถ้วนด้วยท่าทีผ่อนคลายเกิดกลิ่นเย้ายวนเจือจางลอยจากปากหม้อ ไคลน์สัมผัสได้ถึงความสงบอย่างน่าประหลาด“มินท์ทองคำเจ็ดใบ…”
ลุงนีลล์หยิบกระปุกสีเงินขนาดไม่ใหญ่มากออกมาเปิดฝาปลายนิ้วคีบใบไม้ออกมาใส่หม้อทั้งหมดเจ็ดครั้ง จากนั้นก็ใช้จมูกสูดดมกลิ่นในหม้อดังฟุดฟิด“4 5 6 7… สมบูรณ์แบบ”ลุงนีลล์ยิ้
