่างของเบ็นสันและเมลิสซ่าไคลน์อยู่ในชุดสุภาพ มันนั่งลงบนเก้าอี้พลางกางหนังสือพิมพ์ฉบับเก่าของเมื่อวานออกมาอ่าน พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“บ้านว่างให้เช่า : เขตเหนือ บ้านเลขที่สาม ถนนเวนเดลบ้านเดี่ยวสองชั้น ชั้นบนประกอบด้วยหกห้องนอน สามห้องน้ำและสองระเบียงใหญ่ ชั้นล่างประกอบด้วยห้องทานอาหารห้องนั่งเล่น ห้องครัว สองห้องน้ำ และสองห้องนอนแขก รวมถึง
ห้องเก็บของใต้ดิน หน้าบ้านมีพื้นที่ส่วนตัวกว้างสองอาร์ รวมถึงสวนขนาดเล็ก สัญญาเช่ามีตั้งแต่หนึ่งปี สองปี ไปจนถึงสามปีค่าเช่าสัปดาห์ละหนึ่งปอนด์กับอีกหกซูล ท่านใดที่สนใจ ให้เดินทางไปยังถนนแชมเปญและตามหามิสเตอร์กุซุฟ”“นั่นจะเป็นบ้านในอนาคตของพวกเรา”หลังจากเบ็นสันแต่งตัวเสร็จ มันกล่าวขณะสวมหมวกทรงกึ่งสูงสีดำ“โฆษณาบ้านเช่าในหนังสือพิมพ์มักแพงกว่าที่สำนักงานจัดหาบ้านเช่าเสมอ ที่สำนักงานจะมีตัวเลือกราคาถูกกว่าซึ่งคุณภาพแทบไม่ต่างกัน”“ทำไมพวกเราไม่ไปสำนักงานจัดหาบ้านเช่าสำหรับชนชั้นทำงานโดยเฉพาะล่ะ?”เมลิสซ่าเดินออกจากห้องพร้อมกับส่งเสียงถาม ในมือถือหมวกตาข่ายของดูต่างหน้ามารดา เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว สาวน้อยมาในชุดเดรสยาวสีเทาซึ่งมีรอยปะชุนหลายแห่ง
ถึงจะมีนิสัยเงียบขรึมและเก็บตัว แต่นั่นก็มิได้ปกปิดความร่าเริงของเธอเบ็นสันหัวเราะ“เธอไปได้ยินชื่อสำนักงานจัดหาบ้านเช่าชนชั้นแรงงานมาจากใคร? เจนนี่? มาดามร็อชเชอร์? หรือเซเลน่าเพื่อนซี้?”เมลิสซ
