รจำกัดวงแคบเกินไป ทำไมถึงมีเพียงมังกรและคนยักษ์ล่ะ? ฉันคิดว่าควรเปลี่ยนชื่อเป็น… สมาคมพิทักษ์สัตว์เวทมนตร์”“ไม่ได้ ไม่ได้ พวกเราจะละเลยพฤกษาที่น่าสงสารไม่ได้เด็ดขาด”ไคลน์ส่ายศีรษะคนทั้งสองหันมองกันก่อนจะเปล่งเสียงอย่างพร้อมเพรียงว่า:“สมาคมพิทักษ์สิ่งมีชีวิตเวทมนตร์!”เสียงหัวเราะของสองบุรุษดังขึ้นอีกครั้งอย่างอบอุ่นบรรยากาศเคอะเขินก่อนหน้าได้เจือจางลงอย่างชัดเจน“หายากที่สมัยนี้จะมีคนหนุ่มน่าสนใจแบบเจ้า… ฉันพูดถึงไหนแล้วนะ?”ลุงนีลล์อมยิ้มด้วยใบหน้าเหี่ยวย่น“นึกออกแล้ว… เมื่อผู้วิเศษลดจำนวนลง กลุ่มคนที่บูชาจักรพรรดิโรซายล์จึงเหลือเพียงไม่ถึงหยิบมือ การที่พวกเรา
ครอบครองถึงสามหน้าจึงนับว่ามากแล้ว… แต่ถ้าเป็นวิหารใหญ่หน่อยหรือมุขมณฑลบิชอป บางทีอาจมีไดอารีหน้าอื่นเก็บรักษาไว้…”หลังจากพึมพำอีกเล็กน้อย นีลล์ก้มหน้าอ่านโน๊ตของดันน์ที่ไคลน์ยื่นให้“เป็นกระสุนแบบไหน? ปืนพก ปืนไรเฟิล หรือปืนอัดไอน้ำ?”“ลูกโม่ครับ”ไคลน์ตอบกลับตามจริง“เดี๋ยวเข้าไปหยิบให้ แล้วก็… เจ้ามีซองปืนรักแร้หรือยัง? ถ้าผู้ชายอย่างเราปล่อยให้เปั้ากางเกงตุงในที่สาธารณะคงดูไม่งามแน่”ลุงนีลล์ปล่อยมุกตลกที่เพศชายเข้าใจกันดี“ยังครับ ผมต้องกลับไปขออนุญาตหัวหน้าก่อนรึเปล่า?”ไคลน์ยิ้ม
ลุงนีลล์ลุกขึ้น“ไม่จำเป็น แค่ลงบันทึกไว้ก็พอ ซองปืนรักแร้เป็นแค่เครื่องประดับ พูดตามฉันนะ : เครื่องประดับ!”“คุณเคยเป็นครูมาก่อนรึเปล่า?”ไคลน์ถามติดตลก“
