ับสายตา
นาฬิกาใบองุ่นถูกหยิบออกมาเปิดกริ๊ก! สปริงโลหะดีดฝาพับขึ้นเพิ่งจะเลยตีสี่ได้ไม่นาน บรรยากาศบนถนนกางเขนเหล็กมีสายลมเย็นสบายพัดเอื่อย แสงไฟจากโคมส่องสะท้อนตึกรามบ้านช่องอย่างงดงามมันสูดลมหายใจเข้าลึก ดื่มด่ำไปกับความเงียบสงบและอากาศสดชื่นเช่นนั้นเป็นเวลานานถนนที่เนืองแน่นด้วยผู้คนในทุกเช้า ยามค่ำคืนกลับมีบรรยากาศสงบสุขอย่างน่าเหลือเชื่อตรงข้ามกับประสบการณ์สุดขนลุกที่ทางเดินหน้าบ้านเวิร์ชโดยสิ้นเชิง… ความรู้สึกซึ่งเกิดจากการถูกดวงตาหลายร้อยคู่ที่มองไม่เห็นจดจ้อง ไคลน์ไม่ต้องการเผชิญเป็นหนที่สองทันใดนั้น แผ่นหลังของมันพลันชุ่มไปด้วยเหงื่อไคลเย็นยะเยือก
