“ไม่ตรวจสอบคำสาปหรือวิญญาณร้ายที่อาจสิงร่างผมหรือ?”“ถ้าดาลี่ย์ไม่พูดถึงมัน ก็แปลว่าไม่จำเป็น”ดันน์ตอบเรียบง่าย
ไคลน์สงบใจลงเล็กน้อย แต่ก็เกิดความกังวลใหม่แทน“แล้วผมจะมั่นใจได้ยังไงว่าตัวเองปลอดภัยโดยสมบูรณ์แล้ว?”“ไม่ต้องคิดมาก”มุมปากดันน์กระตุกเล็กน้อย“จากสถิติที่ผ่านมา เหยื่อกว่า 80% จะกลับไปใช้ชีวิตได้ตามปรกติ ปราศจากผลข้างเคียงด้านลบหรือพลังลึกลับ แต่นั่นเป็นเพียงสถิติจากประสบการณ์ส่วนตัวของผม อาจมากกว่าหรือน้อยกว่านี้เล็กน้อย”“หมายความว่า… เหยื่อเคราะห์ร้ายมีถึงหนึ่งในห้าเลยสินะ”ไคลน์ไม่กล้าเอาชีวิตตัวเองเข้าเสี่ยงกับอัตราความซวยที่สูงขนาดนั้น“ถ้าคุณไม่สบายใจ สามารถเข้าทำงานกับหน่วยเหยี่ยวราตรีได้ในฐานะเจ้าหน้าที่พลเรือน หากมีเหตุการณ์ไม่ชอบมาพากล พวกเราสามารถช่วยเหลือได้ทันท่วงที”
ดันน์กล่าวขณะเดินไปยังรถม้า“หรือไม่ คุณก็กลายเป็นผู้วิเศษและคอยดูแลตัวเอง…เหยี่ยวราตรีของเราไม่ใช้สำนักงานพี่เลี้ยงเด็ก จะให้จับตามองพฤติกรรมคุณทุกฝีก้าวไม่ได้หรอกนะ โดยเฉพาะช่วงเวลาสุดเร่าร้อนระหว่างคุณกับสุภาพสตรี”“ผมเป็นผู้วิเศษได้หรือ?”ไคลน์ถามด้วยสีหน้าตกตะลึงแน่นอนมันไม่คาดหวังสักเท่าไร เพราะหน่วยลับอย่างเหยี่ยวราตรี รวมถึงการเป็นผู้วิเศษ คงไม่เข้าถึงได้ง่ายขนาดนั้นแน่ผู้วิเศษเชียวนะ!ดันน์หยุดเดินพร้อมกับหันหน้ามองไคลน์“ใช่ว่าเป็นไม่ได้… ขึ้นอยู่กับสถานการณ์”…อะไรนะ?ถ้อยคำจากปากดันน์ทำให้ไคลน์ต