อดนัก ‘ตอบเลี่ยง’“เหลวไหล! แกคิดว่าพวกเราโง่รึไง!”บิช·เมาต์บัตเท่นโพล่งขึ้นอย่างเดือดดาล
“เป็นการโกหกอย่างหน้าด้านและดูถูกสติปัญญาตำรวจมาก! แสร้งทำเป็นคนโรคจิตยังดีกว่าแสร้งทำเป็นความจำเสื่อม!”“ผมพูดความจริง”ไคลน์ตอบด้วยสีหน้าแน่วแน่ สายตาจ้องมองไปยังเมาท์บัตเท่นและตำรวจวัยกลางคนสิ่งที่ไคลน์เล่า เป็นเรื่องจริงซะยิ่งกว่าจริง“เข้าใจแล้ว”ตำรวจนัยน์ตาเทากล่าวเสียงค่อยอะไรนะ เขาเชื่อคำพูดเรา? ไคลน์อึ้งเล็กน้อยตำรวจคนเดิมอมยิ้มและกล่าวต่อ“ผู้เชี่ยวชาญจะมาถึงทิงเก็นในอีกสองวัน สบายใจได้เลยความทรงจำคุณจะกลับเป็นปรกติได้แน่”ผู้เชี่ยวชาญ? ช่วยให้ความทรงจำกลับเป็นปรกติ?นักจิตวิทยา?
ไคลน์ขมวดคิ้วเดี๋ยวนะ… แล้วถ้าความทรงจำโลกเก่าถูกเปิดเผยด้วยล่ะ?มันเริ่มตึงเครียดตำรวจหนุ่มวางสมุดลงและเริ่มสำรวจรอบห้อง โชคดีที่ความสนใจพุ่งไปยังตู้เก็บไดอารีมากกว่ากาต้มน้ำบนเตา“เสร็จแล้วครับ มิสเตอร์ไคลน์ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ขอเตือนว่าคุณไม่มีสิทธิ์เดินทางออกจากทิงเก็นโดยพลการ หรือหากมีเหตุจำเป็น กรุณาแจ้งกับเจ้าหน้าที่เมาท์บัตเท่นก่อน ไม่อย่างนั้นคุณจะกลายเป็นผู้ร้ายหนีคดีทันที”แค่นี้ จบแล้ว? ไม่คิดจะตั้งคำถามเพิ่มสำหรับสอบสวนเชิงลึกเลยหรือ…แถมยังไม่นำเราเข้าเครื่องจับเท็จหรือทรมานที่สถานีตำรวจด้วย?ไคลน์ขมวดคิ้ว มันเองก็ต้องการทราบเบื้องหลังการตายปริศนาของเวิร์ชและนาย่าเช่นกัน“เข้าใจแล้วครับ”
เจ้
