ียมตัวเสร็จสรรพ ไคลน์ยกอาหารมาวางบนโต๊ะทานข้าวให้เป็นกิจจะลักษณะฟูั่ด-!มันใช้ปากเปั่ามันฝรั่งต้มครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้มือบรรจงปอกเปลือกอย่างประณีต กลิ่นแสนหอมหวนอันเป็นเอกลักษณ์ของมันฝรั่งต้มโชยฟุั้งทั่วห้อง ชวนให้น้ำลายสอเป็นที่สุดไคลน์สวาปามอย่างบ้าคลั่ง ไม่สนอีกแล้วว่าอาหารจะร้อนบัดซบเพียงใด มันใช้ปากกัดเข้าไปในเนื้อมันฝรั่งที่ยังปอกเปลือกได้เพียงครึ่งเดียวหอมฉิบ!ผิวสัมผัสนุ่มละมุน รสชาติยิ่งหวานเมื่อยิ่งเคี้ยว ความสุขกำลังปรากฏบนใบหน้าไคลน์อย่างชัดเจน เพียงไม่นาน มันจัดการกับมันฝรั่งทั้งสองชิ้นในพริบตาโดยไม่เหลือเนื้อติดเปลือก…ถึงขั้นกินเปลือกเข้าไปเล็กน้อย
ถัดมาเป็นการยกซดน้ำซุป เกลือเหลืองที่เติมปรุงลงไปช่วยเพิ่มความสดชื่นได้มากทีเดียว‘มันฝรั่งเคยเป็นอาหารที่เราในวัยเด็กชอบมาก…’ไคลน์คิดเช่นนี้ขณะฉีกขนมปังจุ่มลงใน ‘ซุป’ เพื่อทำให้นุ่มลงสงสัยพิธีกรรมจะทำให้หิวโหย มันทำการซัดขนมปังสองชิ้นที่หนักรวมหนึ่งปอนด์เรียบในพริบตาไคลน์รู้สึกราวกับได้เกิดใหม่อย่างแท้จริง ซุปในถ้วยถูกซดจนเกลี้ยง ชีวิตของมันกลับมามีความสุขอีกครั้งหลังจากท้องถูกเติมเต็มเมื่อเก็บกวาดทำความสะอาดเสร็จ ไคลน์เดินกลับไปที่หน้าต่างเพื่อรับแสงตะวันแสนอบอุ่นด้านนอกหลังจากทุกอย่างเข้าสู่ภาวะสงบ มันเดินกลับมานั่งบนเก้าอี้ไม้พร้อมกับครุ่นคิด“เราคงหนีโชคชะตาไม่ได้ การจะหาทางกลับต้องศึกษาเรื่องลี้ลับให้มากกว่านี้ และการเป็น ‘
