“จงเรียกข้าว่า… เดอะฟูล”ชื่อที่เรียบง่ายถูกเปล่งกังวานทั่วห้วงมิติสายหมอกสีเทา แต่เพียงไม่นานก็เลือนลับหายไปทว่า เสียงกลับยังดังสะท้อนภายในใจอัลเจอร์และออเดรย์อีกหลายระลอกพวกมันไม่คิดว่าอีกฝั่ายจะใช้นามแฝงเพื่อปกปิดตัวตน แต่เมื่อลองคิดดูให้ดี การเรียกด้วยนามแฝงคงเหมาะสมกับ ‘บุคคลลึกลับ’ มากกว่าหลังจากเงียบงันครู่หนึ่ง ออเดรย์ลุกยืนขึ้นพลางดึงชายกระโปรง ก่อนจะถอนสายบัวให้โจวหมิงรุ่ยอย่างนอบน้อม“มิสเตอร์ฟูลที่เคารพ ได้โปรดเป็นสักขีพยานในการแลกเปลี่ยนของพวกเราด้วยค่ะ”“ย่อมได้”หมิงรุ่ยตอบสั้นห้วนแต่สง่าผ่าเผย มันพยายามรักษาภาพลักษณ์ผู้ยิ่งใหญ่ไว้
“เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ”อัลเจอร์ยืนขึ้นพร้อมกับแบมือขวาแนบหน้าอก จากนั้นก็ก้มศีรษะลงเล็กน้อยโจวหมิงรุ่ยผายมือขวาลงพลางอมยิ้ม“เชิญสนทนาต่อ”อัลเจอร์พยักหน้าก่อนจะนั่งลง มันหันไปกล่าวกับออเดรย์“หลังจากคุณหาโลหิตฉลามวิญญาณได้แล้ว ให้ใครสักคนนำไปส่งที่บาร์นักรบท้องทะเล ท่าเรือพริสต์ ถนนนกกระทุง รัฐกุหลาบขาว บอกเจ้าของร้านที่ชื่อวิลเลี่ยมว่า นี่คือสิ่งที่‘กัปตัน’ ต้องการ หลังจากผมยืนยันแล้วว่าเป็นของจริง คุณต้องการให้ส่งสูตรให้ตามที่อยู่ หรือจะให้บอกปากเปล่าภายในมิติแห่งนี้?”ออเดรย์ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม“ขอเป็นวิธีที่ปลอดภัยดีกว่า ให้คุณบอกปากเปล่าภายในมิติแห่งนี้ ถือเป็นการทดสอบความทรงจำของดิฉันด้วย”
ในมือมิสเตอร์ฟูลยอมเป็นสักข
