ฟรี? ของฟรีนี่แหละที่มีค่าที่สุด!โจวหมิงรุ่ยพึมพำกับตัวเอง มันตัดสินใจแล้ว ต่อไปไม่ว่าจะเป็นบริการเสริมอะไร ก็จะต้องปฏิเสธอย่างหนักแน่น!ถ้าแน่จริง ก็ทำนายให้ได้สิฟะว่าฉันเป็นผู้เดินทางข้ามโลก!พอคิดถึงตรงนี้ โจวหมิงรุ่ยก็เดินก้มตัวตามสตรีปริศนามุดเข้าไปในเต็นท์ภายในเต็นท์มืดสนิท มีแสงสว่างเล็ดลอดเข้ามาเพียงเล็กน้อย บนโต๊ะที่เต็มไปด้วยไพ่ถูกตกแต่งด้วยลวดลายหลากสีชวนให้วิงเวียนศีรษะแต่ลวดลายกลับไม่ส่งผลต่อสตรีสวมหมวกปลายแหลมกระโปรงยาวสีดำลากผ่านโต๊ะราวกับลอยบนน้ำ เธอนั่งลงฝังตรงข้ามและจุดเทียนไขเพื่อมอบแสงสว่างภายในเต็นท์มีจุดกำเนิดแสงแหล่งใหม่ เป็นทั้งความสว่างและมืดมิดในเวลาเดียวกัน บรรยากาศเริ่มลี้ลับมากขึ้นทุกขณะ
โจวหมิงรุ่ยนั่งลงอย่างเงียบงัน สายตาเหลือบมองหน้าไพ่บนโต๊ะ ทั้งภาพและชื่อของไพ่เป็นแบบที่มันคุ้นเคยทุกประการ มีทั้งเดอะเมจิกเชี่ยน ดิเอ็มเพอเรอร์ เดอะแฮงแมน เท็มเพอแรนซ์ และอีกหลายใบหรือโรซายล์จะเป็น ‘รุ่นพี่’ ของเราจริงๆ…จะเป็นคนชาติเดียวกันไหม…มุมปากโจวหมิงรุ่ยขยับเล็กน้อย มันใจลอยไปครู่หนึ่งแต่ยังไม่ทันได้มองหน้าไพ่ครบ หญิงสาวฝังตรงข้ามก็ทำการเหยียดแขนรวบไพ่กลับไปกองด้านหน้าตัวเอง จากนั้นก็บรรจงคว่ำไพ่และวางกองกันเป็นสำรับ ก่อนจะดันกลับมาหาโจวหมิงรุ่ย“สับไพ่ก่อน จากนั้นค่อยตัด”นักทำนายปริศนาแห่งคณะละครสัตว์กล่าวเสียงค่อย“ผม? สับเองหรือ?”โจวหมิงรุ่ยถามกลับทันที่นักทำน
