ปสอบสัมภาษณ์เข้าทำงานกับมหาวิทยาลัยทิงเก็นในอีกสองวันข้างหน้าเนี่ยนะ…ตามธรรมเนียมปฏิบัติของอาณาจักรโลเอ็น ผู้ที่จบการศึกษามักไม่ทำงานต่อในมหาวิทยาเดิมที่เคยเรียน…
อาจารย์ที่ปรึกษาจึงเขียนจดหมายแนะนำให้เข้าสมัครงานที่มหาวิทยาลัยทิงเก็นและมหาวิทยาลัยเบ็คลันด์……ด้านนอกหน้าต่าง โจวหมิงรุ่ยนั่งมองจันทร์สีเลือดกำลังลับขอบฟั้าทางทิศตะวันตก แสงจันทร์บรรจงริบหรี่ลงอย่างเงียบงันเมื่อจันทร์ลับขอบฟั้าโดยสมบูรณ์ ท้องฟั้าฝังทิศตะวันออกเริ่มฉายแสงทองอร่ามระยิบระยับทันใดนั้น ความวุ่นวายเล็กๆ เริ่มอุบัติขึ้นภายในหอพัก เสียงฝีเท้าผู้คนเดินขวักไขว่ อาจไม่ดังจนรบกวน แต่ก็มากพอจะได้ยินทั่วหอพักที่ผนังแสนบอบบางเพียงไม่นาน เสียงฝีเท้าคนผู้หนึ่งดังแว่วใกล้เข้ามายังประตูห้องนอนไคลน์“เมลิสซ่าตื่นแล้วสินะ… ยังเป็นเด็กตรงเวลาเหมือนเคย”
โจวหมิงรุ่ยพลันอมยิ้ม เนื่องจากความทรงจำของมันเริ่มผสานกับไคลน์ทีละนิด ตัวตนของเมลิสซ่าจึงมอบความรู้สึกเหมือนกับน้องสาวแท้ ๆ ไปโดยปริยายแต่เราไม่มีน้องสาวสักหน่อย… ชายหนุ่มรีบดึงสติกลับสู่ความจริงเมลิสซ่ามีสถานะแตกต่างจากไคลน์และเบ็นสันเล็กน้อยเธอยังไม่จบการศึกษาขั้นพื้นฐานตามข้อบังคับของรัฐบาลในช่วงก่อนที่เมลิสซ่าจะถึงวัยเรียนเล็กน้อย อาณาจักรโลเอ็นได้ออกกฎใหม่ให้ประชาชนทุกคนได้รับ ‘การศึกษาขั้นพื้นฐาน’ โดยมีทุนการศึกษาสนับสนุนเพียงสามปี หลังจากศาสนจักรหลักเริ่มจัดตั้งหลักสูต
