บทที่ 180 อินทรีปีกทองและดอกไม้แห่งความว่างเปล่า!
เย่เทืยนเก็บกลิ่นอายและเดินเข้าไปในต้นไม้ใหญ่
“เย่เทียนหินบนภูเขาลูกนี้น่าจะเป็นหินที่สามารถปิดกั้นจิตสํานึกได้มันมีมูลค่าสูงมากสำนักงานใหญ่ของมหาอํานาจมากมายของฐานทัพจงไห่ก็ใช้พวกมันเช่นกันมันถูกสร้างขึ้นจากหินชนิดนี้ มันสามารถป้องกันการหยั่งรู้จากจิตสํานึกหรือยับยั้งการขยายจิตสํานึกได้ด้วยเหตุนี้เหล่า
สัตว์อสูรระดับศักดิ์สิทธิ์จึงออกมาสํารวจนอกถ้ำตลอดเวลาไม่งั้นมันคงสัมผัสได้ถึงตัวตนของฉันนานแล้ว!” เสวียนเฟิงกล่าว
เย่เทียนลองทดสอบดูเขาพบว่าจิตสํานึกของเขาถูกสะกดเอาไว้จริง มันสามารถแผ่ขยายออกไปได้เพียง1 ใน 10 จากปกติเท่านั้น
เขาไม่ได้ใช้จิตสํานึกของเขาเพื่อสํารวจสถานการณ์ในถ้ำมิฉะนั้นเขาจะถูกค้นพบได้ง่าย”เย่เทียนนายมีวิธีใดที่จะตรวจสอบสถานการณ์ข้างในได้หรือ?”
เสวียนเฟิงถาม
เย่เทียนใช้พรสวรรค์ล่องหนต่อหน้าเสวียนเฟิง
“นี่…”
เสวียนเฟิงตกตะลึง
เขายื่นมือออกไปพยายามจับร่างของเย่เทียนที่อยู่ตรงหน้า เขาสัมผัสถึงการมีอยู่ของเย่เทียน
“นี่คือการล่องหน?
เสวียนเฟิงกล่าวด้วยความตกใจ
ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยเห็นพรสวรรค์ล่องหนมาก่อนหอทหารรับจ้างขวานมีอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ล่องหนเช่นกันและเขามักจะถูกส่งไปทําภารกิจพิเศษแต่พรสวรรค์ล่องหนของคนผู้นั้นสามารถ
ตรวจสอบไดโดยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์!
แต่พรสวรรค์ล่องหนของเย่เทียนนั้นน่ากลัวเกินไปแม้แต่เขาก็ยังไม่สามารถตร
