หล่านี้อาจจะสามารถรักษาอาการเจ็บป่วยได้ในทันที แต่น้องสาวของเขานั้นป่วยมาเป็นเวลานาน ร่างกายของเธอจึงไม่ค่อยแข็งแรง อีกทั้งเธอยังไม่ได้กินอาหารที่ดีมากนัก แน่นอนว่าเธอคงไม่สามารถไม่สามารถทนกับยาแรงได้
“โรคนี้ไม่ใช่เรื่องร้ายแรง!”
เย่เทียนดีดนิ้ว หยดน้ําสีขาวพุ่งเข้าไปในปากของหลินอี้อี้ไหลผ่านลําคอเข้าสู่ร่างกายเพียงไม่นาน
ใบหน้าของหลินอี้อี้กลับมามีเลือดฝาดเหมือนดั่งคนปกติ ลมหายใจของเธอเริ่มมั่นคงยิ่งขึ้น
“พี่ชาย น้องรู้สึกดีขึ้นแล้ว!”
หลินอี้อี้ลุกขึ้นจากเตียงและพูดอย่างตื่นเต้น
“นายท่าน ขอบพระคุณมาก ยานั่นราคาเท่าไหร่? ผมจะพยายามหาเงินมาเพื่อใช้คืนในอนาคต!” หลินซีร้มกล่าวขอบคุณ
“ช่างมันเถอะ ยานั่นไม่ได้มีค่าอะไรนัก!”
เย่เทียนโบกมืออย่างง่ายๆ
แต่ในความเป็นจริงยานั่นเป็นยารักษาอาการบาดเจ็บของผู้ฝึกยุทธมันมีราคาหลายแสนหยวนต่อหนึ่งหยด มูลค่าเช่นนี้คนธรรมดาไม่สามารถทําได้แม้กระทั่งจินตนาการชีวิต
ถ้าหลินซีต้องการหาเงินมาคืนเขาจริงๆแล้วละก็ เขาคงไม่สามารถกลายเป็นนักรบได้ตลอด
“หลินซี นายอยากเป็นผู้ฝึกยุทธหรือไม่? ด้วยศักยภาพของนาย ในอนาคตต้องแข็งแกร่งกว่า
เด็กหนุ่มที่ชื่อจางหลงก่อนหน้านี้ได้แน่”
ทันใดนั้นเย่เทียนก็เปิดปากพูด
“อา ผมสามารถเป็นผู้ฝึกยุทธที่แข็งแกร่งได๋หรือ?” หลินซีตกตะลึง เขารู้ถึงพรสวรรค์ตัวเองดี พรสวรรค์ในการบ่มเพาะของเขาเป็นเพียงแค่ระดับรอง อยากที่จะกลายเป็นผู้ฝึกยุทธที่