บทที่ 163 พรสวรรค์ล่องหนและพรสวรรค์อําพรางระดับสูงสุด!
“เพียงแค่สร้างค่ายกลระดับเริ่มต้นสําหรับเฉินเฟยแล้วมันง่ายมาก ท่านเย่เทียนโปรดวางใจ!”
ผู้ฝึกยุทธระดับราชาคนหนึ่งกล่าว
“นายท่านข้า… ข้าได้รับบาดเจ็บทางจิตวิญญาณเมื่อไม่นานมานี้ เกรงว่าข้าคงไม่สามารถสร้างค่ายกลระดับเริ่มต้นได้!”เฉินเฟยกล่าวอย่างประหม่า
หิมมม!!!!
ใบหน้าของราชาหลายคนเปลี่ยนไปภายในไม่กี่วินาทีพวกเขาเข้าปิดล้อมเฉินเฟยอย่างรวดเร็วได้รับบาดเจ็บทางจิตวิญญาณ?
เจ้าเก็บตัวบ่มเพาะอยู่ตลอดเวลาไม่ได้ใช้พลังจิตแม้แต่น้อย วิญญาณของเจ้าจะได้รับความเสียหายได้อย่างไร?เรื่องนี้ไม่มีทางไปไม่ได้
“ท่านเย่เทียน คนผู้นี้เป็นสัตว์อสูรจริงๆ หรือ?”
หยุนเมิ่งหลี่ไม่แน่ใจ
เขาใช้สัมผัสทางจิตวิญญาณของเขาตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว แม้แต่เลือดเนื้อของจอมเวทย์ค่ายคนตรงหน้าก็ไม่มีกลิ่นอายของสัตว์อสูรเลยแม้แต่นิดเดียวมันเป็นร่างกายของมนุษย์อย่างแน่นอน!
แต่จู่ๆเฉินเฟยก็บอกว่าเขาไม่สามารถสร้างค่ายกลได้และเย่เทียนก็มั่นใจว่าเฉินเฟยเป็นสัตว์อสูรนี่มันเรื่องอะไรกัน?
“คุณเคยได้ยินเรื่องพรสวรรค์ด้านการปลอมตัวหรือไม่?”เย่เทืยนถาม
หยุนเมิ่งหลี่พยักหน้า”ข้าเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนแต่ข้าไม่เคยเห็นมันมาก่อน!””คนผู้นี้คือสัตว์อสูรที่ปลอมตัวเป็นมนุษย์ด้วยพรสวรรค์ปลอมตัวสัตว์อสูรที่กล้าปลอมตัวเป็น
มนุษย์ช่างกล้าหาญยิ่งนัก!”
กลิ่นอายของเย่เทียนพุ่งเข้ากดทับเฉินเฟย
เฉ
