บทที่ 160 บรรพบุรุษตระกูลเย่วตาย?
ในตอนที่เย่เทียนออกจากฐานทะเลมารเพื่อไปยังฐานจงไห่เขาต้องเดินทางอย่างระมัดระวัง
แต่ตอนนี้เย่เทียนสามารถกลับมาที่ฐานทะเลมารอย่างไร้กังวล
ความเร็วของเขานั้นเร็วกว่าเดิมมากเขาข้ามแม่น้ำฉางหลิงอย่างรวดเร็ว ผ่านระยะทางอีกอีกหลายแสนกิโลเมตรจนถึงฐานทัพทะเลมารเมื่อมองจากระยะไกลฐานทะเลมารก็เงียบสงบไม่ต่างจากเมื่อก่อน
เย่เทียนไม่ได้ผ่าค่ายกลป้องกันของฐานทะเลมารแต่เดินเข้าประตูไปตามปกติ
ไม่นานข่าวที่เย่เทียนกลับมาก็แพร่สะพัดออกไป
ภายในบ้านของเย่เทียน
“พี่ชายกลับมาแล้วเหรอ!”
เย่หยูมองไปที่เย่เทียนและวิ่งเข้ามาสวมกอดเขาอย่างมีความสุข
เสี่ยวจินและเสี่ยวจื่อที่อยู่ด้านข้างก็กระโดดโลดเต้นเช่นกันพวกมันรู้สึกดีใจมากที่ได้พบอดีตเจ้านายอีกครั้ง
“เสียวหยู น้องโตขึ้นมาก ดูเหมือนน้องจะไปถึงขีดจํากัดของนักรบผู้เชี่ยวชาญแล้ว!” เย่เทียนกล่าวชื่นชมและภายในใจของเขารู้สึกโล่งอกมาก
โชคดีที่น้องสาวของเขาเย่หยูยังอยู่ในขั้นนักรบผู้เชี่ยวชาญความเร็วในการบ่มเพาะของเธอนั้นไม่ได้เร็วนักแม้ว่าจะมีห้องฝึกฝนระดับสูงคอยสนับสนุนแต่เนื่องจากปัญหาด้านพรสวรรค์ของเธอ
ทําให้เธอไม่ได้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วเท่าที่ควร
อีกอย่างเธอฝึกฝนด้วยเทคนิคการบ่มเพาะระดับกลางดังนั้นจึงเป็นธรรมดาที่ความเร็วในการบ่มเพาะของเธอไม่ได้รวดเร็วมากนักแต่ก็นับว่าเป็นเรื่องดีเช่นกันเพราะหากเย่หยูทะลวงเข้าสู่ระดับปรมาจารย์
