บทที่ 158 มหาปราชญ์ดาบคลั่งและการแบ่งระดับศักดิ์สิทธิ์
“เย่เทียน พวกเรากลับด้วยกันเถอะ!”
นักบุญหญิงแห่งนิกายเทพจันทราเดินมาหาเขาใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มเธอได้รับสมบัติค่อนข้างมากในมิติวิหารแห่งแสง
“ตกลง!”
เย่เทียนไม่ปฏิเสธ และจากไปพร้อมกับนักบุญหญิง
เมื่อกลับมาถึงฐานทัพจงไห่ทั้งสองก็แยกย้ายกันไป
เมื่อเย่เทียนกลับมาถึงบ้านเขาก็แจ้งให้หวังเยี่ยนทราบทันที ทันทีที่หวังเยี่ยนได้รับข้อมูลจากเย่ทียนเธอก็มาถึงที่พักของเขาอย่างรวดเร็ว
“เย่เทียน ดีจังที่นายกลับมาอย่างปลอดภัย!”
หวังเยี่ยนมองเย่เทียนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง
เย่เทียนรู้ดีว่าสายตาของหวังเยี่ยนหมายถึงอะไร เขาจึงหยิบโอสถหลอมจิตออกมาหนึ่งเม็ดแล้วแสร้งกล่าว”พี่หวังนี่คือโอสถหลอมจิตศักดิ์สิทธิ์ผมโชคดีที่ได้รับมันมาแต่น่าเสียดายที่ได้รับมาแค่เม็ดเดียว! ”
“แค่เม็ดเดียวก็เพียงพอแล้ว!” หวังเยี่ยนรับโอสถหลอมจิตศักดิ์สิทธิ์มาอย่างตื่นเต้น “โอสถเช่นนี้มีพลังอย่างมากแต่มันมีผลแค่ครั้งเดียวเท่านั้นต่อให้กินเข้าไปอีกก็ไม่มีผลอะไรแต่ถึงแม้
ใช้โอสถ ค่าเช่นนี้ก็ไม่สามารถการันตีได้ว่าฉันจะทะลวงเข้าสู่ระดับศักดิ์สิทธิ์ได้!”
“พี่หวังฝึกฝนมาอย่างยาวนาน ท่านจะต้องประสบความสําเร็จในการเลื่อนระดับอย่างแน่นอน!”
เย่เทียนกล่าวอวยพร
“ขอบคุณสําหรับคําอวยพร!”
หวังเยี่ยนยิ้ม
จากนั้นเธอก็มองไปที่เย่เทียนด้วยความสงสัย “เย่เทียน กลิ่นอายของนายดูเหมือนจ
