บทที่ 156 ยุคแห่งนิกาย! ยุคของสัตวอสูร!
เย่เทียนมีลางสังหรณ์ว่าถ้าเขาไม่ออกจากพระราชวังเขาจะต้องพบกับผู้ฝึกยุทธคนอื่น ๆ อย่างแน่นอน
ซุน ซิงเหอ และคนอื่น ๆ ยังไม่ตาย
ค่ายกลของพระราชวังถูกทําลายไปแล้ว ต่อให้มีหุ่นเชิดศพเกราะทองจํานว นมากแล้วอย่างไร? เพื่อที่จะได้รับสมบัติเหล่านั้น บางทีพวกเขาอาจจะไม่รีรอในระดับราชาอีกต่อไปและทะลวงเข้าสู่ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์
ก่อนหน้านี้ เหตุผลที่พวกเขายังไม่ทะลวงเข้าสู่ระดับศักดิ์สิทธิ์ก็เพราะพวกเขาคิดว่าพวกเขาแข็งแกร่งพอที่จะสามารถทําลายค่ายกลนี้ได้
แต่พวกเขาก็ไม่คิดมาก่อนว่าด้านในจะมีหุ่นเชิดเกราะทองจํานวนมากทําให้แผนการที่ตั้งไว้นั้นผิดพลาด
เมื่อซุน ซิงเหอ และคนอื่นๆที่รอดชีวิตออกไปอย่างปลอดภัย พวกเขาจะต้อง ทะลวงเข้าสู่ระดับศักดิ์สิทธิ์ก่อนที่จะกลับมายังพระราชวังมีอีกครั้งอย่างแน่นอน
“น่าเสียดายที่………
ความเร็วในการทะลวงผ่านระดับศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้าช้ํากว่าข้า!”
เย่เทียนคิดกับตัวเอง
เขามีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับตะวัน และใช้เวลาไม่ถึงสามวันเขาก็ได้ ก้าวเข้าสู่ระดับศักดิ์สิทธิ์อย่างเป็นทางการ ต่างกับซุนซิงเหอและคนอื่นๆ พวกเขาต้องใช้เวลาอย่างน้อย 7-8 วันในการทะลวงผ่านระดับ
เมื่อออกมาจากพระราชวัง เย่เทียนบินออกไปไม่นานก็พบกับถ้ําแห่งหนึ่งบน ภูเขาลูกใหญ่ เขาเก็บตัวอยู่ในถ้ําชั่วคราว และเริ่มตรวจสอบสมบัติ
โอสถสามขวด หนังสือสีดําห้าเล่ม และเหรียญตรา
เย่เท
