บทที่ 144 หนูเงินห้วงเวลา! พรสวรรค์ด้านเวลา!
“พลังปราณที่นี่เบาบางมาก!”
เมื่อเย่เทียนเข้าสู่เขตแดนลับ เขาขมวดคิ้วและกล่าว
ที่นี่คือเขตแดนลับระดับ 3 ดาว แต่พลังปราณกลับเบาบางยิ่งกว่าเขตแดนลับระดับ 1 ดาวของฐานทะเลมารหลายเท่า
“ทรัพยากรของเขตแดนลับแห่งนี้ถูกขุดจนหมดโดยนิกายเทพจันทราของเราเมื่อทรัพยากร
หมดลงและปราณปฐมแห่งสวรรค์และปฐพีก็เบาบางลงไปด้วย แต่กฎเกณฑ์ของเขตแดนลับยัง
คงไม่เปลี่ยนแปลง จะพูดง่ายๆก็คือแม้แต่จักรพรรดิ์ก็ไม่สามารถเปลี่ยนกฎของเขตแดนลับได้ดังนั้นเขตแดนลับแห่งนี้จึงยังคงเป็นเขตแดนลับระดับ 3ดาวเช่นเดิม!”นักบุญหญิงอธิบาย
“เป็นเช่นนี้นี่เอง!”
เย่เทียนพยักหน้า
“ตอนนี้คุณสามารถบอกผมได้หรือยังว่ามันคือสัตว์อสูรชนิดใดกันแน่?” เย่เทียนถาม
“แน่นอน!”
นักบุญหญิงกล่าวอย่างช้าๆว่า “เขตแดนลับแห่งนี้เดิมทีไม่มีทรัพยากรที่มีค่าอะไรนักมันจึงเป็นเขตแดนลับที่มีมูลค่าต่ำดังนั้นเมื่อฉันได้เลื่อนตําแหน่งกลายเป็นนักบุญหญิงแห่งนิกายเทพ จันทราผู้อาวุโสจึงยกเขตแดนนี้ให้กับฉัน ฉันดูแลมันมา 50 ปีแล้ว เดิมทีฉันก็ไม่ได้สนใจเขตแดนลับแห่งนี้มากนักทว่าฉันได้พบกับสัตว์อสูรที่ร้ายกาจโดยบังเอิญแม้ว่าสัตว์อสูรตัวนั้นจะเป็นเพียง สัตว์อสูรระดับราชาแต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่สามารถที่จะกําราบมันได้ ส่วนมันเป็นสัตว์อสูรชนิดใดฉันก็ไม่แน่ใจรู้เพียงแต่ว่ามันมีพรสวรรค์ที่คล้ายคลึงกับพรสวรรค์ในตํานาน”
หลังจากหยุดไปครู
