บทที่ 132 ของขวัญของหวังเยี่ยน
เช่นเดียวกับฐานทัพทะเลมารผู้อยู่อาศัยทุกคนในฐานทัพจงไห่ก็มีบัตรประจําตัวประชาชนเช่นกันแต่แน่นอนว่าบัตรประชาชนของฐานทะเลมารนั้นไร้ประโยชน์สําหรับที่นี่
“ผมเป็นผู้ฝึกยุทธของฐานทะเลมาร ผมจําเป็นต้องด่าเนินการอย่างไรเพื่อที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งของฐานจงไห่?” เย่เทียนถาม
“ผู้ฝึกยุทธจากฐานทัพอื่น?”
ราชาที่เป็นคนเฝ้าประตูมองเย่เทียนด้วยความประหลาดใจ ผู้ฝึกยุทธจากฐานทัพใหญ่อื่นๆเขาไม่ค่อยพบเห็น มากนัก
“มันง่ายมากประการแรกต้องอยู่ในขอบเขตราชาประการที่สองคือต้องทิ้งรอยประทับยาวหนึ่งนิ้วไว้บนศิลาจารึกค่ายกลสวรรค์นายจึงจะมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของฐานทัพของทะเลจีนใต้
ราชาผู้เฝ้าประตูกล่าว
“ผมจะทดสอบ!”
เย่เทียนกล่าว
“ขึ้นไปชั้นสามของหอคอยแล้วจงแจ้งเจ้าหน้าที่ว่าต้องการทดสอบเพื่อเข้าร่วมฐานจะมีคนพานายไปทดสอบ!”
ผู้เฝ้าประตูกล่าว
“ขอบคุณมาก!”
เย่เทียนประสานมือและกล่าว
หอคอยประตูใหญ่มีอยู่หลายชั้น เย่เทียนขึ้นลิฟต์พลังหยวนที่อยู่ข้างๆไปยังชั้นสามส่วนเสียวเสวียนรอเขาอยู่ด้านนอกทันใดนั้น
เย่เทียนก็ได้พบกับคนแปลก ๆ เขาคือมนุษย์ที่สูงประมาณสามเมตร “สิ่งที่เย่วหมิงบอกเราเป็นความจริงที่นี่มีมนุษย์ที่สูงสามเมตรอยู่จริงๆด้วย!”
เย่เทียนแอบตกใจ แต่ใบหน้าของเขาไม่ได้แสดงอาการผิดปกติใดๆ
ในสายตาของเขามนุษย์ที่สูง 3เมตรอาจจะดูแปลกอยู่บ้างแต่หากเป็นฐานทัพจงไหนี่อาจเป็นเ
