บทที่ 122 ฝูงสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์ที่ทรงพลัง!
ด้านหน้ามีสัตว์อสูรระดับสูงก่าลังเดินเตร่อยู่
เมื่อเห็นดังนั้นเย่เทียนก็วิ่งเข้าไปและฆ่าสัตว์ระดับสูงด้วยกรงเล็บอย่างรวดเร็วจากนั้นเขาก็เปิดใช้งานพรสวรรค์กลืนกินโลหิต กินเลือดของสัตว์อสูรระดับสูงเพื่อดูดซับพลังในเลือดมาเพิ่ม ความแข็งแกร่งของเขาอย่างรวดเร็ว
“น่าเสียดายที่วิชากายาโลหิตม่วงไม่สามารถใช้กับร่างของสัตว์อสูรมิเช่นนั้นเราคงสามารถกลายเป็นสัตว์อสูรชั้นยอดได้เร็วกว่านี้!”
เย่เทียนกล่าวด้วยเสียดาย
เขายังคงออกค้นหาสัตว์อสูรต่อไป
ในตอนแรกเย่เทียนไม่ได้มองหาสัตว์อสูรที่ทรงพลังมากนัก เป้าหมายของเขาคือสัตว์อสูรระดับสูงและสัตว์อสูรชั้นยอดที่อ่อนแอ
หลังจากออกล่าอย่างบ้าคลั่งมาสามวัน ในที่สุดเย่เทียนก็เลื่อนระดับกลายเป็นสัตว์อสูรชั้นยอดความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก
“ตอนนี้เราบินได้แล้ว!”
เย่เทียนควบคุมร่างกายของสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์และใช้พรสวรรค์ในการบินลองบินขึ้นไปบนท้องฟ้า
อย่างไรก็ตามยิ่งเขาบินสูงขึ้นแรงโน้มถ่วงก็จะยิ่งมากขึ้น เห็นได้ชัดว่าโลกของสัตว์อสูรนี้แปลกแค่ไหน
เย่เทียนบินออกไปราว 3,000 เมตรตลอดทางเขามองสังเกตโลกของสัตว์อสูรโดยรอบที่แห่งนี้แตกต่างกับโลกของเขาอย่างสิ้นเชิง
แต่ก็ต้องยอมรับว่าอสูรในโลกใบนี้แข็งแกร่งมากมีสัตว์อสูรชั้นยอดและสัตว์อสูรระดับราชาเต็มไปหมดบางครั้งเขาก็ได้ยินเสียงคํารามของสัตว์อสูรที่เหนือกว่าระดับราชา
