บทที่ 108 ข้าบินได้?
เดิมทีเย่เทียนต้องการฝึกฝนจนถึงจุดสูงสุดของขอบเขตปรมาจารย์ก่อนที่จะ ออกจากฐานทะเลมาร แต่หลังจากฝึกฝนไปเพียงยี่สิบกว่าวัน พละกําลังของเขา เพิ่มขึ้นอีก 10 ช้าง ข่าวหนึ่งก็แพร่กระจายออกมาทําให้แผนการของเย่เทียนยุ่งเหยิง
“มีบางอย่างเกิดขึ้นที่ฐานหลินไห่?”
เย่เทียนขมวดคิ้ว
ข่าวนี้มาจากเย่วหลิง ซึ่งมันไม่น่าจะเป็นเพียงข่าวลือ
สําหรับฐานหลินไห่ หากพูดว่าเย่เทียนไม่มีความรู้สึกใดๆนั่นคงจะเป็นเรื่องโกหก มันเป็นที่ๆเขาใส่อยู่และยังเป็นบ้านเกิดสําหรับเขาและน้องสาว
แม้ว่าตอนนี้เขาจะตั้งรกรากที่ใหม่ที่ฐานทัพทะเลมารแล้ว แต่ก็ไม่ได้ หมายความว่าเขาจะลืมบ้านเกิดของตัวเอง เขายังไม่ได้ขายวิลล่าของเขาที่ฐานหลินไห่ เพื่อว่าเขาจะสามารถกลับไปบ้างเป็นบางครั้ง
แต่ตอนนี้มีบางอย่างเกิดขึ้นที่ฐานหลินไห่
เย่เทียนจึงรีบติดต่อเย่วหลิงทันที เขาต้องการข้อมูลที่ถูกต้องและรายละเอียด มากกว่านี้จากปากของเย่วหลิง เพราะก่อนหน้านี้เย่วหลิงส่งข่าวมาให้เขาเพียงประโยคสั้นๆ โดยไม่มีรายละเอียดใดๆ
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
เย่เทียนพบกับเย่วหลิงอีกครั้ง
“เย่วหลิง เกิดอะไรขึ้นที่ฐานหลินไห่?” เย่เทียนขมวดคิ้วและถาม
สีหน้าของเย่วหลิงเคร่งขรึม “คลื่นสัตว์อสูรกําลังก่อตัว และฐานหลินไห่ก็อยู่ ในระยะที่มันได้รับผลกระทบ หากสถานการณ์ปกติ ฐานทัพทะเลมารคงจะไม่ ปล่อยให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นเพราะตําแหน่งของฐานหลินไห่เป็นจุดยุทธ
