ไม่ว่าเย่วหลิงจะนําอะไรออกมา พวกเขาไม่กล้าแตะต้องมัน มิฉะนั้นพวกเขาคงต้องรับความโกรธของระดับราชาที่นี่ไม่ใช่ในฐานทัพทะเลมารแม้ว่าระดับราชาจะสังหารพวกเขาไปแล้วก็ไม่มีใครที่จะลงโทษเขา
แม้ว่าตระกูลของพวกเขาจะแก้แค้นให้ในอนาคต แต่นั่นกก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะฟื้นคืนชีพขึ้น
นอกจากนี้พวกเขาไม่กล้าแจ้งให้บรรพบุรุษของตระกูลตนเองทราบ
หากแจ้งข่าวนี้ไปยังบรรพบุรุษของตระกูลทราบโดยไม่มีข้อมูลอะไรเลย คงจะเป็นการเดินหาที่ตาย
ปรมาจารย์คนอื่นๆก็ไม่กล้าต่อสู้เพื่อสมบัติที่ไม่รู้จัก แต่ราชาหยุนเหอกลับสนใจ
ความแข็งแกร่งของเขาแข็งแกร่งกว่าบรรพบุรุษตระกูลเย่วมากเขามีโอกาสฆ่าเย่วหมิงได้ตามล่าพังเนื่องจากเย่วหมิงไม่มีพรสวรรค์พิเศษเขาเป็นเพียงระดับราชาธรรมดาทั่วไปเท่านั้น
แน่นอน
เมื่อผลประโยชน์ยังไม่มากพอการต่อสู้ของระดับราชาจะไม่เกิดขึ้นง่ายดายเช่นนั้นนอกจากนี้ราชาหยุนเหอและเย่วหมิงก็ไม่ได้มีความแค้นต่อกันดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีทางสร้างความบาดหมางกันง่ายๆ
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่อยากรู้อยากเห็น!
ดังนั้น
ราชาหยุนเหอก็เปิดความสามารถในการการรับรู้มิติและพยายามตรวจสอบสถานการณ์ผ่านชั้นของมิติแต่เห็นได้ชัดว่ามันล้มเหลว!
ยอดฝีมือระดับราชามีวิธีการปิดกั้นการรับรู้มิติ หากว่าเขาต้องการที่จะตรวจสอบอย่างแนบเนียนมันไม่มีทางที่จะเป็นไปได้
“พรสวรรค์ด้านอวกาศของเราเป็นเพียงระดับเริ่มต้นเท่านั้น หากเป็นระดับปานกลางก
