เมื่อเย่เทียนและเย่วหลิงมาถึงนักรบทั้งห้าคนก็ฆ่าสัตว์อสูรตัวนั้นได้
“มีคนมา! เร่งมือเร็วเข้า!”
หนึ่งในนักรบผู้เชี่ยวชาญเร่งเร้า
พรึบ!
นักรบผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งมาถึงหญ้าเปลวเพลิงอย่างรวดเร็ว และเก็บหญ้าเปลวเพลิงใส่ไว้ในถุงเก็บสมบัติทันที
อย่างไรก็ตาม
“นั่นมันหญ้าจิตวิญญาณเพลิง!”
เย่วหลิงอุทานออกมา
ฟูม!!!!
จิตสังหารแผ่ซ่านออกมา เป็นจิตสังหารที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากนักรบผู้เชี่ยวชาญทั้ง 5 คน
ทันใดนั้นทั้งห้าคนก็พุ่งเข้ามาล้อมรอบเย่เทียนและเย่วหลิง
“จางไค นายจะทําอะไร?”
เย่วหลิงชี้ไปที่นักรบผู้เชี่ยวชาญอย่างโกรธเคือง
ใบหน้าของจางไคเต็มไปด้วยความดุร้าย
“เย่วหลิง เจ้าคิดว่าข้าจะทําอะไร? เราก็รู้ถึงคุณค่าของหญ้าวิญญาณเพลิงดีในเมื่อเจ้าเห็นมันแล้วเจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยเจ้าให้มีชีวิตรอดออกไปหรือ?”
สีหน้าของเย่วหลิงชะงักไป เธอเข้าใจความหมายของจางไคดี ถ้าเธออยู่เป็นจางไคบางทีเธอก็อาจจะทําแบบเดียวกันกับจางไคก็ได้ ไม่ใช่เพียงเพราะความสําคัญของหญ้าวิญญาณเพลิงแต่ที่สําคัญกว่านั้นคือตระกูลเย่วและตระกูลจางมีการแข่งขันกันในธุรกิจกันมานานแล้ว
แต่เพราะอยู่ในฐานทะเลมาร ทั้งสองตระกูลจึงไม่กล้าลงมือต่อกันเพราะกฎเข้มงวดของฐานทะเลมาร
แต่ที่นี่คือเขตแดนลับ หากมีโอกาสสังหารผู้ฝึกยุทธของตระกูลตรงข้ามแล้วจะต้องรออะไรอีก?
“ฆ่าพวกมันทั้งสองคน ตระกูลจางของเราไม่สามารถปล่อยให้มีใครรู้เรื่องหญ้าวิญญาณเพลิง”จางไคกล่าวพร้
