บทที่ 80 ตราประทับหยิน เธอตัดสินใจได้แล้ว
น้ำเสียงของเฝ่ยไป๋ลู่ไร้ความรู้สึกใด ๆ
เจียงชิงหน้าแดงเมื่อถูกเธอเย้ย “ฉัน ฉัน…”
ศิษย์พี่เก่งที่สุดในสำนัก แค่ติดตามศิษย์พี่ก็สามารถคว้าแชมป์ได้แล้ว เขาไม่อยากถอนตัวนี่นา
แต่เขาไม่รู้ว่าจะโต้แย้งคำพูดของเฝ่ยไป๋ลู่ยังไง
“อาจารย์ ศิษย์พี่!” สายตาของเจียงชิงมองไปทางกานซินและกานว่างอย่างขอความช่วยเหลือ
หวังว่าทั้งสองจะพูดแทนเขา ให้เฝ่ยไป๋ลู่เปลี่ยนคำขอ
กานซินไม่พูดอะไร ท่าทางเหมือนไม่อยากเข้าไปแทรกแซง
กานว่างหลบสายตาเขาแล้วพูดกับเฝ่ยไป๋ลู่ว่า “คุณเฝ่ย เพิ่มข้อมูลการติดต่อไหม? ผมจะได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับงานแข่งขันปรมาจารย์ลัทธิเต๋า”
สิ่งนี้หมายถึงการยอมรับตามคำขอของเฝ่ยไป๋ลู่
เจียงชิงสิ้นหวัง เขาจงใจก้มหัวลงแล้วพึมพำอย่างไม่พอใจ “เปลี่ยนคำขอไม่ได้หรือไงนะ?”
มุมปากที่เป็นเส้นโค้งขึ้นของเฝ่ยไป๋ลู่ตกลง
ในเมื่อไม่เต็มใจขนาดนี้ ถ้าอย่างนั้นเธอค่อยหาวิธีอื่นเอาแล้วกัน
ไม่จำเป็นจะต้องใช้กำลังยึดโควตานี้เสียหน่อย
เฝ่ยไป๋ลู่ทำท่าทางจะบอกลา กานว่างก็พูดรั้งเธอไว้อย่างรวดเร็ว
ถ้าเฝ่ยไป๋ลู่จากไปในวันนี้ หลังจากนี้เขาคงไม่มีหน้าพบเธออีกแล้ว
หัวใจของกานว่างเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดต่อเฝ่ยไป๋ลู่ เขามองไปทางเจียงชิง สายตาเฉียบคม น้ำเสียงจริงจัง
“เจียงชิง พวกนายคุยเรื่องโควตากันเองโดยปิดบังฉัน ฉันจะไม่โต้เถียงเรื่องนี้กับนาย ฉันแค่จะถามนายว่า หานเสียวเสี่ยวเป็นคนของ
