ะใช่เวลาดุเหมือนหมาป่าเหมือนเสือเลยนี่นา!
“ชาล้นแล้ว” เสียงทุ้มลึกของคุณชายสามเวินดังขึ้นที่ข้างหูของเขา เจี่ยนต๋าเช่าจึงกลับมามีสติทันที
เขามองหน้าโต๊ะที่เต็มไปด้วยน้ำชาอย่างกระดากอายแล้วรีบขออภัย
อย่าโทษที่เจี่ยนต๋าเช่าคิดผิดเลย
ภาพที่คุณชายสามเวินอาบน้ำตอนกลางวันรอผู้หญิงมาหาที่บ้านมันทำให้ตนคิดไปไกลได้ง่ายจริง ๆ
เจี่ยนต๋าเช่ามีสายตาแปลก ๆ สายตาเย็นชาของเวินสือเหนียนกวาดตามองมาที่เขา คิ้วขมวดเล็กน้อย
ทันใดนั้นเจี่ยนต๋าเช่าก็เหงื่อเย็นออกเต็มตัว จนไม่กล้าอยู่ตรงนั้น เขารีบจัดการน้ำบนหน้าโต๊ะแล้วออกมา
เฝ่ยไป๋ลู่ลูบจมูกของเธอ เธอรู้สึกตลอดว่าเจี่ยนต๋าเช่ามองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ ก่อนจะออกไป
บางทีอาจจะเป็นภาพลวงตาล่ะมั้ง?
เธอส่ายหัว ไม่อยากคิดเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนี้อีกต่อไป แล้วเพ่งความสนใจไปที่ขาของเวินสือเหนียน
