“เจ้ายอมจํานนต่อข้าหรือ?”
เย่เทียนมองไปที่เสือดาวมังกรทองด้วยความสนใจและถามอย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้ลดความระวังลง เขากลัวว่าเสือดาวมังกรทองจะแสร้งงทําเป็นยอ มจํานน เพื่อลอบโจมตี แต่ความเป็นไปได้นั้นมีไม่มากนัก เพราะในขณะนี้เสือดาวมังกรทองได้รับ บาดเจ็บหนักเกินไป มันเป็นไปไม่ได้ที่จะลอบโจมตีเขาได้สําเร็จ
เสือดาวมังกรทองพยักหน้า เห็นได้ชัดว่ามันเข้าใจคําพูดของเยเทียน
เย่เทียนเคยได้ยินมาว่าว่าสัตว์อสูรพิเศษบางตัวนั้นฉลาดมาก มันสามารถเข้าใจคําพูดของม นุษย์ได้ แต่สัตว์อสรประเภทนี้พบได้ค่อนข้างน้อย และเขาก็ไม่คิดว่าวันนี้เขาจะได้พบมัน
“ข้ายังไม่ค่อยวางใจเจ้า หากว่าเจ้าหายดีแล้วจู่ๆ กลับคําข้าจะทําอย่างไร?”
เย่เทียนกล่าวอย่างเย็นชา
ทันใดนั้น
บนหน้าผากของเสือดาวมังกรทองปรากฏแสงจาง ๆ แสงนี้ตัดผ่านอากาศและเข้าสู่จิตใจของ เย่เทียน
ในวินาทีนั้น
ปฏิกิริยาแรกของเย่เทียนเขาคิดว่าถูกลอบโจมตี แต่ทันใดนั้นน้ําเสียงอ่อนเยาว์ก็ดังขึ้น
“นายท่าน!”
เสียงนี้เหมือนกับเสียงเด็กอายุประมาณสามขวบ แต่เย่เทียนก็ตระหนักได้ทันทีว่าเสียงนี้เป็น ของใคร
“เสือดาวมังกรทอง นี่เป็นเสียงของเจ้าอย่างนั้นหรือ?”
เย่เทียนประหลาดใจ
“ขอรับนายท่าน!”
เสือดาวมังกรทองพยักหน้า
ไม่นานเย่เทียนก็เข้าใจแล้วว่าแสงนั้นคืออะไร ที่แท้มันก็เป็นแสงแห่งจิตวิญญาณ เมื่อสัตว์อสู รยอมจํานน มันจะมอบแสงแห่งจิตวิญญาณของตัวเองออกมาเพื่อทําพันธสัญญากับเ
