วันต่อมา
เย่เทียนมุ่งหน้าไปยังหุบเขาเขียวขจี เพื่อเตรียมล่าสัตว์อสูรระดับกลางอีกครั้ง
เขาจําเป็นต้องใช้เลือดของสัตว์อสูรระดับกลางในการบ่มเพาะ และเลือดของสัตว์อสูรระดับกลางเป็นทรัพยากรที่หาได้ยากยิ่ง แม้แต่ในตลาดมืดก็ยังหาได้ยาก เมื่อไหร่ก็ตามที่มันถูกปล่อยออกมาก็จะถูกซื้อไปโดยนักรบจากตระกูลใหญ่ในทันที
เย่เทียนสามารถซื้อเลือดสัตว์อสูรระดับกลางได้โดยบังเอิญ แต่จํานวนมันก็น้อยเกินไป
เขามีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูง ความเร็วในการกลั่นเลือดของสัตว์อสูรระดับกลางนั้นรวดเร็วมาก ดังนั้นเลือดของสัตว์อสูรระดับกลางที่เขาใช้ไปนั้นจึงมากกว่านักรบชั้นยอดคนอื่นๆ เลือดของสัตว์อสูรระดับกลางของเขาถูกใช้หมดไปนานแล้ว และที่เขาซื้อมาก็ไม่เพียงพอต่อการฝึกฝน ดังนั้นเย่เทียนจึงจําเป็นต้องออกมาล่าสัตว์อสูรระดับกลางที่หุบเขาเขียวขจีอีกครั้ง
แต่เมื่อเขาเดินไปตามท้องถนน เขาพบว่ามีนักรบหลายคนกําลังเดินกันเป็นกลุ่มและแบกกระเป๋าสัมภาระใบใหญ่ ในกระเป๋าเหล่านั้นจะเห็นได้ว่ามันเป็นสิ่งของที่ใช้ในชีวิตประจําวัน
ปัญหาคือ นักรบเหล่านี้ไม่ใช่คนที่เขาคุ้นหน้าและไม่เหมือนนักรบจากฐานหลินไห่
“มีนักรบชั้นยอดมากมาย! ”
เมื่อเย่เทียนมองออกไปเขาพบว่ากลุ่มคนพวกนี้ประกอบไปด้วยนักรบชั้นยอดสิบกว่าคน เขาอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา
ประเด็นคือมีทีมแบบนี้มีมากกว่าหนึ่งทีม ตลอดทางเขาได้พบกับทีมแบบนี้อย่างน้อยสามทีม
“น่าจะเป็นนักรบชั้นยอดจา
