มือระดับเซียนมาช่วยถึงสองตน
เซียนมนุษย์ในภพบุกเบิกของพวกเขาเป็นคู่มือให้ทั้งสองไม่ได้เลย ไม่นานน่าจะตกตายกันหมด
ศาลาเติงเซียนจบสิ้นแล้ว
ชิวซื่อผิงยามนี้ต้องรีบกลับศาลาเติงเซียน กอบโกยทรัพยากรทั้งหมดแล้วหาที่ซ่อน รอจนฟื้นตัวสมบูรณ์ เซียนทั้งสองจากจร ค่อยออกมาล้างแค้น
เซียนผู้ไร้พันธะน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง สามารถออกมาล้างแค้นยามใดก็ได้ และไร้พันธะใดหน่วงรั้ง
เขาสาบานว่าทุกชีวิตที่เกี่ยวข้องกับเจียงผิงอันต้องตาย!
หัวใจของชิวซื่อผิงเปี่ยมความแค้นไร้จุดจบ คิดหาวิธีล้างแค้นแล้ว
ทันใดนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่ง การเคลื่อนไหวของเขากระตุกชะงัก มองตรงไปเบื้องหน้าอย่างเหลือเชื่อ
ชายผู้หนึ่งยืนกลางสุญตาตรงหน้าเขา
เขาคือเจียงผิงอัน
เจ้านี่มาดักหน้าเขาแต่ยามใด
ชิวซื่อผิงขวัญผวาจนมองซ้ายมองขวาหาเซียนผู้อื่นทันที
“ไม่ต้องมองหาหรอก ไม่มีใครอื่นนอกจากข้า” เจียงผิงอันกล่าวกับอีกฝ่ายเสียงเรียบ
ชิวซื่อผิงไม่เชื่อ อีกฝ่ายลำพังจะกล้าไล่ตามเขาหรือ? นี่ต่างอะไรกับส่งตัวเองมาตาย? ต้องมีคนอื่นอยู่แน่
จิตสัมผัสของเขาแผ่กวาดทั่วทุกซอกมุม ตามหาเซียนที่หลบซ่อนใกล้เคียง
เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่เชื่อ เจียงผิงอันก็ส่ายหัวอย่างจนใจ กระพือปีกสีเลือดเบื้องหลังพุ่งประชิดชิวซื่อผิง เงื้อหมัดกระแทกเข้าใส่ทันที
เปรี้ยง!
ชิวซื่อผิงไม่คาดคิดว่าเจียงผิงอันจะฉวยโอกาสโจมตี เขาจึงไร้ปฏิกิริยาไปชั่วขณะ อำนาจทรงพลังกระแทกตัวเขาปลิวส
