นใช้เพียงเขตแดนกำลังและโน้มถ่วง อีกสามเขตแดนเล่าไปไหน?
ชิวซื่อผิงคิดหนึ่งเรื่องอันน่าสะพรึงกลัวได้ เหงื่อกาฬก็แตกพลั่กทันใด
หรือว่า… เจียงผิงอันกำลังซ่อนเขี้ยวเล็บอยู่!
“เจียงผิงอันผู้นี้ใช้แค่สองกฎเกณฑ์ก็ประมือกับข้าได้ตั้งเนิ่นนานหากเขาใช้ห้ากฎเกณฑ์ เขาจะประชันเซียนได้จริงหรือ? ไม่มีทาง!ปุถุชนใดจะประมือเซียนได้!”
แม้ชิวซื่อผิงจะเอาแต่ปฏิเสธในใจ เจียงผิงอันมิอาจเทียบชั้นเซียนได้ แต่เขาก็ยิ่งทวีความลนลาน ความหวาดกลัวงอกเงยในใจ
ชิวซื่อผิงใช้สารพัดวรยุทธ์ คิดเอาชนะเจียงผิงอันให้ได้ แต่ทุกครั้งที่คิดว่าจะกำจัดอีกฝ่ายได้แล้ว เจียงผิงอันก็พลิกวิกฤติพ้นภัยได้ทุกคราไป
หลังจากประมือกันหลายกระบวนท่า ในที่สุดชิวซื่อผิงก็ประเมินได้ว่าเจียงผิงอันซ่อนพลังต่อสู้ไว้มากมาย อีกฝ่ายกำลังทรมานเขาเอาความหวังริบหรี่มาลวงเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะกระทืบเขาจมธรณีเรื่อยไป
เมื่อเวลาผ่านไปนานขึ้น ชิวซื่อผิงก็ยิ่งงุ่นง่านหงุดหงิด หากเป็นเช่นนี้ต่อไป หากยอดฝีมือระดับเซียนทั้งสองไล่ตามมา เขาได้ตายจริงแน่
หลังครุ่นคิดอยู่นาน ชิวซื่อผิงก็ทนจิตสังหารในอก ข่มความปรารถนาต่อรากฐานเทพโบราณแล้วกัดฟันหันหลังเหินจาก
ชิวซื่อผิงต้องยอมรับว่าเจียงผิงอันแข็งแกร่งมาก หากคิดฆ่าอีกฝ่ายต้องใช้เวลาและมีราคาต้องจ่าย และยามนี้ เขาก็ไม่มีเวลาให้ใช้มากนัก
“ข้าปล่อยเจ้าไปหรือ?” เสียงของเจียงผิงอันเย็นเยียบสุดขั้ว
ชิวซื่อผิงคร้านจะส
