ดว่ามันดูไม่เลวเลย! ”
เย่หยูเบิกตากว้างและเดินไปแตะหน้าผากของเย่เทียน “ท่านพี่ไม่ได้ป่วยใช่ไหม? วิลล่าที่ตั้งอยู่ส่วนกลาง ราคาอย่างน้อย 10 ล้าน จํานวนเงินขนาดนั้นเราไม่มีทางจ่ายไหว! ”
“สาวน้อย คิดว่าตอนนี้พี่ของน้องเป็นใครกัน!” เย่เทียนดีดหน้าผากของเย่หูเบาๆ และยิ้มพร้อมพูดว่า “ตอนนี้พี่ชายรวยแล้ว! ”
พร้อมกันนั้น เย่เทียนก็วางบัตรทองสองใบไว้บนโต๊ะ
“นี่คือเงิน 2 ล้าน บวกกับตอนนี้พี่เป็นนักรบแล้ว การกู้เงินไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป!”
เย่เทียนเชิดหน้าขึ้นกล่าวอย่างภาคภูมิใจ
“อา… ท่านพี่ตอนนี้เป็นนักรบแล้ว???”
เย่หูตกใจ ยกมือปิดปาก และกล่าวออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เธอจําได้ว่าพี่ชายของเธอฝึกฝนได้แค่ครึ่งปีเท่านั้น เขากลับเลื่อนขั้นเป็นนักรบแล้ว นี่มันเร็วเกินไป!“อืม พี่เพิ่งทะลวงผ่าน แต่น้องห้ามนําเรื่องนี้ไปพูดกับใคร พี่มีพรสวรรค์เช่นนี้ มันอาจทําให้คนอื่นอิจฉาครอบครัวของเรา” เย่เทียนรีบพูด
“อื้ม น้องสัญญาว่าจะไม่พูด!” เย่หยุส่ายหัวเล็กๆของเธอ ขณะที่ดวงตายังเปล่งประกายด้วยความสุข เธอรู้สึกภูมิใจมากที่มีพี่ชายเป็นอัจฉริยะ
ผ่านไปไม่กี่วัน เย่เทียนยุ่งอยู่กับการจัดการเรื่องการเรื่องซื้อบ้าน
ในยุคสมัยนี้ไม่มีขั้นตอนยุ่งยากอย่างการขอใบอนุญาตอสังหาริมทรัพย์ เพียงแค่เซ็นสัญญาเท่านั้น ส่วนวิลล่าหลังเล็กนี้ก็ดูไม่เลวเลย การตกแต่งค่อนข้างเรียบง่าย คล้ายกับบ้านเรือนหลังเล็กๆในสมัยโบราณ มันไม่ใช
